Verzoening met Rosalie

Ze was de laatste tijd een beetje eenzaam, mijn Rosalie... 

Het was regelmatig gezellig druk, 

maar toch voelde ze zich triestig.

Een beetje doelloos, denk ik.

Vandaag wou ik het goedmaken. 

Eindelijk. 

We maakten samen een vlaggenlijn,

Voor iemand die daar heel blij mee zal zijn.

Ook Rosalie was blij, 

maar op een onbewaakt moment

prikte ze snel in mijn vinger.

Nah.

Je kan het niet zien op de foto, maar geen twee vlaggen zijn dezelfde. Er hangt telkens een ander stofje aan de achterkant. Hoe doe je dat zonder al te veel puzzelwerk?

Naailesje: allemaal anders 

als je dezelfde dingen anders wilt door unieke stoffencombinaties

bv. vlaggenlijn, knuffel voor- en achterkant, ...
Gebruik een symmetrisch ontwerp. 

Ik heb geen foto's genomen (vergeten) maar zal tekeningetjes gebruiken. Hou je hoofd koel, hier gaan we!

Ik toon dit voor met 4 verschillende stofjes, waaruit we 6 verschillende vlagjes zullen maken.

Dit zijn de vier stofjes *, x, o en #.

Knip je ding (vlagje, knuffel, ...) drie keer uit elk stofje.

Nu liggen er twaalf gelijke vormpjes voor jou:  

*   *   *  x  x  x  o  o  o  #  #  #

Oké, nu gaan we combineren.

STAP 1

Leg alles van stofje * open op tafel.

*     *     * 

STAP 2

Neem stofje x. Leg eentje bovenop een stofje van * en leg de rest van de stofjes x erboven, mooi naast elkaar.

     x    x

*x   *    * 

STAP 3

Neem stofje o. Leg eentje bovenop het volgende eenzaam stofje *, eentje bovenop het eerste eenzaam stofje x en de rest (het derde dus) erboven.

          o

     xo   x 

*x   *o   *

STAP 4

Neem nu je stofje # en leg telkens één stofje bovenop elk eenzaam stofje, één per rijtje.

          o#

     xo   x#  

*x   *o   *#

Zie je, elke koppeltje is anders, zonder dat je uren hebt zitten puzzelen!


Je kunt dit op identiek dezelfde manier doen met 

• 3 stofjes, de vorm telkens 2x uitknippen: 3 verschillende koppeltjes.
• 4 stofjes, de vorm telkens 3x uitknippen: 6 verschillende koppeltjes.
• 5 stofjes, de vorm telkens 4x uitknippen: 10 verschillende koppeltjes.
• 6 stofjes, de vorm telkens 5x uitknippen: 15 verschillende koppeltjes.
• 7 stofjes, de vorm telkens 6x uitknippen: 21 verschillende koppeltjes.

Snap je 't plaatje?

Als iemand wil weten hoe je dat doet met verschillende vormen (dat is in principe simpel), meer dan twee kleuren, ... wil ik dat ook nog eens uitdokteren. 

 Groetjes!

Nele

Go Marlies, go!

Marlies kwam vorige week naar de clubactiviteit en gisteren kreeg ik een mail vol foto's. Marlies naait nog maar een maand en kijk eens wat ze al gemaakt heeft!

Ik knip en plak uit de mail voor een persoonlijk verslag van Marlies herself!

Gemoderniseerde buggy van appeltjesstof. 

Eerst saai blauw, dan hippe appeltjes!

Kroon voor Rosalie haar eerste verjaardag 

met vanbuiten de stipjes gekocht op de stoffenavond 

en vanbinnen de ruitjes van in de Sleepstraat in Gent.

En het pamperzakje...

Aan de buitenkant een kapotgeknipte shoppingbag gekocht in de Blokker 

en vanbinnen een kapotgesneden handdoek uit de Zeeman. 

Een mens moet zich behelpen he als je nog geen voorraad stof hebt.

En vandaag maakte ik 'hup holland hup: een 'Market skirt' voor Nore 

met de stofjes die ik ook vorige week kocht op de home sale.

Ze heeft het nog niet gepast, ik denk dat de elastiek nog wat te wijd is, 

maar dat kan nog aangepast worden ofcourse. 

En de zakjes daar waag ik me nog niet aan.

 Voila, en nu ligt het even stil, want we vertrekken bijna op reis!

Blijkbaar zijn al veer stofjes van vorige week verwerkt, leuk! En dat pamperzakje is wel zeer populair deze dagen, amai. Dat moet ik onthouden als er nog eens een kraamcadeau nodig is.

Mooie reis Marlies, geniet ervan! Bedankt om de foto's door te geven.

Go An, go!

Deze schoonheid stond twee weken in mijn naaikamer, buitengesmeten door An wegens 'onhandelbaar' - lees wegens te weinig geduld. Gisteren kwam An een verzoeningspoging ondernemen.

Het is een eenvoudig beestje, maar voldoet wel aan onze strenge shortlist. Alé, bijna, je kunt de steekbreedte niet veranderen, maar er zijn wel drie zigzaggers, dus dit volstaat ongeveer wel.



An heeft het beestje gisteren getemd. Het was lastig, want de gladde stof en het beestje kwamen gelijk niet overeen. Gelukkig zit er een handleiding bij en kan dit juffertje lezen. De draadspanning en persvoetdruk kunnen aangepast worden en dat hadden we dan ook meteen nodig.

Het projectje: een luierzakje, de symmetrische versie... (lees de wederwoordjes hiervan en bekijk de foto, snappie?). Biais: altijd-goed-methode.

Gevolg? Niet veel, hoor, want na al dat gezoek was de biais nog maar half afgewerkt en waren we moe.

Maar maar maar... een avondje naaien bij de stoffige juffertjes is zelden zonder gevolgen!
's Nachts (door deze miss) of s' anderendaags werd er weer genaaid, en dus kan ik deze mooie foto's presenteren! En kijk eens hoe schoon die biais bevestigd is.


De stofjes komen van deze stoffenjacht en deze verkoop (waar de toile cirée weliswaar ontbrak, maar ze werd keurig nabezorgd).

En dat is net niet alles: kijk maar naar dit vrolijk konijn!

Conclusie: An en Anaïs weten van aanpakken, zijn niet te stoppen en hebben nu alle twee een zeer leuk luiertasje!

An, we duimen voor een gezonde baby!

Het onvervangbare...

Anke is op vakantie vertrokken en nam uit de naaiclubbib* de kleermakersgids mee om op reis toch geen naaiachterstand op te lopen. Vlak voor ze vertrok maakte ze met haar nieuwe stikmachine tutdoekjes voor haar dochters.

* blogje rond naaiclubbib is in de maak...

Schoon hé! En ze bewijst hiermee dat ze intussen echt wel overweg kan met biais!


Ken je dit fenomeen? Man heeft lievelingsTshirt, draagt het bij momenten dag in dag uit, maar is bang dat het ooit verslijt. Hij denkt dat het op de plaats van afkomst (in dit geval in het verre thuisland) zeker nog te vinden is en schuimt dus -tevergeefs- alle marktjes af op zoek naar een vervanging van dat ene, handige, onvervangbare ding. Klinkt dit bekend in de oren?

Anke haar man heeft dus zo een T-shirt, met hele kleine mouwtjes, zodat de schouders niet verbranden, maar toch geen langere mouwen want dat is soms zo heet.

Nu Anke kan naaien, heeft ie er twee (en als hij wilt: drie, vier, vijf, ...). Hoezee!

Anke heeft zelf blijkbaar ook zo een onvervangbaar vestje. Ze wordt nu al droevig bij de gedachte dat het ooit zal verslijten (dat weerhoudt haar er gelukkig niet van om het te dragen). Deze week trok ze met buurvrouw An naar de plaatselijke Gentse naaiwinkeltjes en kwam terug met stofjes waarmee ze hét vestje kan namaken!

De projectjes bij deze stofjes: vestjes voor Anke.

Om het onvervangbare te vervangen.

Projectje: kleedjes voor de dochters. 

Ik ben vooral fan van dat groene stofje waar dochter haar voeten aan veegt!

(wie wil weten waar dit te vinden is, kan mailen)

En dan toon ik nog de buit van Lynn (links) en mij (rechts) van dinsdag.

10 dagen naaien = een luierzakje!

Aan alle beginnende naaiers/naaisters in blogland:

Na tien dagen naaien ben ik er in geslaagd dit te creëren. Ik geef jullie één seconde de tijd om onder de indruk te zijn. Seconde twee kunnen we gebruiken om hiernaartoe te klikken en het besef komt algauw: éénieder is in staat dit te maken en er op diverse vlak een goed gevoel bij te hebben. Dit is mooi, nuttig en praktisch and what's more: klaar in een wip.
Wat is dit precies? Dit is het (ondertussen befaamde) luierzakje van Mme Zsazsa. Men stoppe erin: luiers, vochtige doekjes en eventueel een zalfje. Hop in de handtas, zonder het eeuwige gesleur (dat zou eigen zijn aan kinderen kopen en er vervolgens mee te willen rondlopen).

Ondergeschrevene moet bekennen dat er supervisie en hulp was van een ijverig wijf.

Alhier mijn bedenkingen/tips bij dit maaksel:

Hoe herken je de creaties van een onervaren juffertje?
1) Aan het onafgewerkte hoekje. Laat je biais altijd een halve centimeter langer dan de stof, zo kan je uiteindelijk het hoekje omplooien en mooi afwerken en hoef je geen kleine stukjes biais aan andere stukjes te proberen naaien om dit misbaksel te bekomen.
2) Het scheve patroon: ja, die bollen hadden mooi in het midden kunnen staan ... mochten we daaraan gedacht hebben, that is.

3) De velcro had ook helemaal recht aangebracht kunnen worden. Hier niet zozeer het geval.
4) De rest laat zich raden als het zakje in gebruik genomen wordt. Wie weet valt het na een week uit elkaar.

Waar zit de hand van het ijverig wijf?

1) naai eerst je velcro op je stof vooraleer je de twee lagen aan elkaar hangt. Zo heb je een onberispelijk resultaat, ook al zal er niet zo gauw iemand in het zakje piepen.
2) drie wel mooi afgewerkte hoekjes.
3) het feit dat dit uiteindelijk toch in elkaar geraakt is, want ..

... wat hebben we geleerd: na eindeloos gesukkel met 'den draad' blijkt het van groot belang te zijn dat deze van voor naar achter door de naald gehaald wordt. Indien niet: geen naald meer in draad, en dan verkrijg je een ijverig wijf dat al een zakje én een halve broek klaar heeft en een onervaren juffertje met losse lapjes stof.

p.s. Jawel, dit zakje moet asymmetrisch zijn, zo kan je het symmetrisch sluiten eens het gevuld is met spullen.

Nog één weekje ... (stoffenverkoop Gent)

Nog zes keer slapen en ze komt naar de Gentse naaikamer met al haar spulletjes. Een tiental juffertjes (stoffige én afgestofte) lieten me weten dat ze willen komen. Er kan nog wel een juffie bij, hoor... (mail gerust voor meer info).

Stel dus maar al je verlanglijstje op en tel je centjes!
Nog enkele tips? Hier en hier! (Er is een bankautomaat over de deur.) 

Gisteren naaiavond met opnieuw een nieuw juffertje. Anke bracht buurvrouw An mee, ze bleek al even enthousiast en supertrots op het eerste stikwerk (het omzomen van een leuk tafelkleedje) als Anke en Lynn. Trouwens, die twee zijn niet te stuiten, ze tellen zelfs het aantal dagen dat ze stikken, dat lijkt echt op een kalverliefde! En dat maakt me blij, hoor, ik krijg ook weer goesting om er zelf in te vliegen ... de naaiclub werkt ook voor mij (hihi) ... hoezee!

En nu we het over kalverliefde hebben... ik denk dat Anke wat jaloers was op het slabje van Lynn. Ze maakte meteen een slab met mouwen. En het is bruikbaar: zie maar hoe mooi!

Lynn is ook enorm actief. Een avondje gezellig verbroederen met een ijverig wijf leverde haar een zeer mooi pampertasje op (waarvan ik jammer genoeg nog geen foto heb). En thuis werkte ze aan een tweede slabje (bijna af - zie foto). Ik ben benieuwd wat ze de komende weken nog allemaal zal maken, maar het zou wel eens hieruit kunnen komen...
Op de foto rechts zie je haar buit van zondag. Blijkbaar was het voor haar autodag. Zou dat ventje in haar buik daar voor iets tussen zitten?

De ideale stikmachine?

Jawadde, dadde. Er zweven hier veel plannen rond om een stikmachine te kopen! En die plannen werden donderdag weer wat concreter.

We waren nog nooit met zoveel in de naaikamer: zes stoffige juffertjes, waaronder één kersvers maar zeker geen onervaren stikstertje. Ze maakte kennis met ons en had een lief cadeautje mee (dank je wel)! We snuisterden in elkaar boekjes en wisselde ideetjes uit! Leuk, zo verse ervaring in de club!

We hadden het zo druk met kennismaken, elkander helpen, ... dat we misschien niet allemaal even productief waren (waar hebben we dat nog gelezen). Maar de gezamenlijke productiviteit was zeker in orde: Lynn maakte haar eerste applicatie (steekbreedte was niet in te stellen met haar machine, daarover verder meer) en Anke legde haar eerste broek in! Magdalein had een deadline: kleinzoon wou voor zijn verjaardag een T-shirt met een schorpioen op. Niet zomaar een schorpioen, maar een giftige schorpioen. En die zijn nu toch wel meer werk om te appliceren dan niet giftige schorpioenen, natuurlijk. Ze vloog erin, maar zal toch thuis nog wat moeten verder werken... Wij willen foto's!


Miet kwam overleggen met Anke over de stikmachine. De vraag waarover we ons bogen: wat heeft een stikmachine zeker nodig, wat zijn luxe-snufjes?
Nu hebben we intussen wat ervaring met oude, nieuwe, eenvoudige én supersonische stikmachines, durven we intussen enkele lijstjes op te stellen. Aarzel niet om uw commentaar te posten met aanvullingen en persoonlijke ervaringen!

Wat willen we zeker? De volgende snufjes moeten regelbaar zijn om verzorgde werkje te kunnen afleveren.

• Steeklengte
• Steekbreedte / verplaatsbare naald (niet levensnoodzakelijk als je verschillende zigzagbreedtes hebt) 
• Draadspanning  
• Druk van de persvoet

We zijn dus eigenlijk niet zo content van een basismachine waar je kunt kiezen uit 5 à 10 steken, zonder dat je ze kunt bijregelen. We merken dat je hiermee toch strop komt te zitten als je bepaalde plannen hebt.

Opties die handig zijn:

• Knoopsgaten
• Tweelingnaald

Meer opties zijn natuurlijk zeer leuk en handig, maar lijken ons niet levensnoodzakelijk. De stiksnobs onder ons (me included) vallen echter wel eens als een blok voor een meneer met al die snufjes... Zoals daar zijn:

• Naald stopt altijd in of altijd uit de stof (bij mij staat dit altijd op 'in').
• Automatisch inrijgen van de draad (dit deed mij zwichten voor mijn Brother).
• Aan begin en einde worden automatisch drie steken teruggestikt om de draad vast te zetten (dit gebruik ik niet veel).
• Stikmachine begint te piepen en wil niet verder werken als je iets verkeerd doet (soms irritant maar wel handig, zeker als er verschillende juffertjes op je machine werken).
• ...

En dan de laatste dilemma's(voor alles is telkens wel iets te zeggen).

• Nieuwe machine (= supersonische snufjes)
  of klassiek model (= krachtige motor, stevige behuizing)?
• In Gent kopen (= dienst na verkoop)
  of via het wereldwijdeweb (= veel goedkoper)?

Anke en Miet lieten hun oog vallen op deze zanger:

Die ziet er mij zeer professioneel uit, kan meer dan mijn broertje. Heeft iemand hier ervaring mee? Heeft hij kuren of luistert hij goed naar moeder de vrouw?

Mijn tips bij deze stoere kerel: koop er meteen een hoop spoeltjes bij. Dit voetje (over voetjes lees je later meer) maakt het zoveel gemakkelijker om mooi perfect rechtdoor te stikken. Een variant is dit voetje, maar je kunt de naald niet verplaatsen. Je kunt overwegen om ook dit voetje erbij te kopen om een rolzoom te maken. En waarschijnlijk zit je ook te watertanden als je dit ziet :o)

En dan een oproep: een stikmachine moet blijkbaar een naam hebben, volgens deze madam. En gelijk heeft ze! Zoeken we allemaal een naam voor onze grote vriend? Ik begin alvast te broeden!

En verder bloggend zie ik dat deze broer populair is.

Nachtelijk naaien...

Ik hoorde gisteren dat Anke zo gecharmeerd was door haar eerste ontmoeting met meneer de stikmachine dat hij de hele nacht door haar hoofd is blijven spoken. Al haar kleren moesten eraan geloven: een grondig onderzoek: hoe zit dat nu in elkaar, welke steek, ... Een perfecte onderzoekende geest dus voor een beginnend naaister!

Ook Lynn heeft nachtelijke naaiavonturen! De stikmachine van zuslief is even komen logeren. Het gevolg laat zich raden: de proefslab is klaar. En zowaar echt wel bruikbaar! Hoeraa, bewonder het resultaat!

Ik vind dat dit er echt wel goed uitziet! Maar zoals we kunnen verwachten, is Lynn zelf ietsje kritischer: "Gelukkig merken we nu dat er voldoende ruimte tot verbetering is en dat is ook belangrijk! Stel je maar eens voor dat ik nu al perfecte dingen zou afleveren."
Ik denk dat ze geen slabben zal moeten gaan kopen als ze zo door gaat!

En van Lynn haar resultaat maak ik onze eerste tutorial.

Naailesje: een slab + tips over biais

1. Koop een ouderwetse schotelvod. Koop biais (niet de smalste) en bijhorende draad. 
2. Gebruik een bestaande slab als inspiratie als je het moeilijk vindt om de vorm te bepalen. Deze foto's kunnen ook helpen.
3. Vouw de schotelvod dubbel: zo krijg je straks een perfect symmetrisch resultaat. Gebruik de ronde vorm van een koekendoos of een rol plakband om de gewenste rondingen te tekenen.
   Let op: je tekent dus maar de helft van de slab. 
4. Knip, zorg dat ook die dikke randen van de afwerking weg zijn.
   Let op: de stof rafelt nogal, dus niet te veel mee rondzwieren...
5. Voor het gemak: strijk de biais in twee (omdat we twee kanten willen zien: perfect in twee - als je maar één kant wilt zien -bv. voor een rokje- is het handiger om niet perfect in twee te strijken, zie filmpje).
6. Je kunt deze methode volgen om de biais vast te naaien kommilfoo (zie ook het filmpje hierboven) - dit is hier aan te raden boven de luie wijven methode*.
7. We starten met de buitenste rand van de slab, de halsopening komt op het einde aan bod. 
   Indien gewenst speld je de biais vast. Zorg dat alle draadjes weg zijn.
   Stik.
   Knip de randen van de biais gelijk met de rand van de slab.
8. Voor de halsopening zorgen we dat de biais links en rechts 30 cm langer is, zo krijg je lintjes.
   Indien gewenst: speld de biais vast aan de halsopening.
   Vouw de biais aan de uiteinden dubbel om af te werken.
   Als je de finale stikking maakt: begin aan een lintje, ga dan over op de hals en eindig bij het tweede lintje.

* Ik beken: uit luiheid doe ik het wel eens in één keer, met de kans om achteraf met de hand gaatjes dicht te zitten naaien. Maar de luie wijven methode loont echt wel als slechts één kant van de biais zichtbaar zal zijn, bijvoorbeeld bij een rokje.

• Strijk de band niet perfect in twee, maar zorg consequent voor 1 mm oneerlijkheid.
• Vouw dubbel over de stof met de breedste kant van de biais aan de achterkant van de stof.
• Leg de stof met de voorzijde naar boven en stik vast

Biais en drumstokjes

Gisteren bracht Miet een zeer leuk jurkje mee naar de naaiavond. Ze had het gekregen van een collega die het ergens op de kop getikt had, maar thuis er net niet in kon en dacht: dit is iets voor Miet. En gelijk had ze.

Maar de onderrand was niet afgewerkt. Na even brainstormen kiezen we voor biais, geheel toevallig (?) heb ik enkele kleurvarianten tussen oranje, rood en bruin in huis. We zoeken naar de perfecte kleur. "Te braaf", "te saai", "echt mooi", "die is eigenlijk ook goed". Mijn liefje wordt erbij gehaald, want hij heeft een perfect oog om net díe biais eruit te halen die er echt om sméékt om bij dat kleedje te mogen horen. Zijn conclusie: die ene blendt toch wel beter, hoor. Miet kiest uiteindelijk de andere ... en ja, onze conclusie is unaniem: die is toch net iets pittiger - past beter bij Miet (volledigheidshalve vertel ik erbij dat ik zijn advies meestal toch beter opvolg, maar advies en smaak zijn intussen misschien al beter op elkaar afgestemd).

Aan de slag: Miet strijkt en stikt haar eerste biais. Het restultaat: bijna perfect uitgevoerd, ideale kleurcombinatie.

 Nu ben je natuurlijk benieuwd naar dat hele kleedje? Wel, het is niet zelf gemaakt, maar we maakten er toch foto's van. Het doet ons wat denken aan die mooie majoretten, vandaar het drumstokje, de pose en de achtergrond.

En ik? Ik kletste wat, zocht mee naar de perfecte combinatie, keek op Miet haar rug toen ze streek (haar lievelingsactiviteit), en ruimde (alweer) mijn naaikamer op. Het was zelfs zo gezellig dat mijn liefje -na het geven van zijn kleuradvies- niet weg te slaan was uit de naaikamer, straks wil hij ook meedoen?

Een cadeaupakket voor kersverse Bente

Deze morgen is ze geboren: Bente, een zus voor Maud, een tweede dochter voor mijn zus. Ik was al enige tijd aan het naaien, en kan straks het volgende pakketje gaan afleveren: een dekentje (groene kant voor bij het lakentje, retrokant voor bij een neutraal lakentje), een lakentje met geboortekaartje-vis (als meter had ik voorrecht om een preview te krijgen) en het kleedje dat ik reeds maakte. Het kleine portefeuilletje is voor Maud, als ze volgende maand naar school gaat heeft ze ook een eigen portefeuille nodig, niet?

Dit bericht past trouwens opnieuw in de reeks 'de eerste keer': eerste keer meter en alles wat je ziet, maakte ik voor het eerst.

Tot slot geef ik nog wat meer foto's van het portefeuilletje. 

P.S. Er staat plotsklaps een groot naai-eiland midden in mijn naaikamer...

Kleedjes voor mini-meisjes

In de reeks 'de eerste keer' toon ik het kleedje (links) dat ik maakte voor Bente (op dat moment wist ik nog niet voor wie, maar aangezien mijn zus vandaag een meisje kreeg - waar ik stiekem op hoopte - is het voor haar).

Het bloemenkleedje diende als proefmodel voor mijn opdrachtje: een doopkleedje voor Geike (rechts).

Het bloemenkleedje is gevoerd met kleine bolletjes, maar ik had het systeem van een beleg nog niet 100% goed door: ik naaide de voering telkens eerst vast, tijdens het in elkaar steken viel mijn eurocentje... Bij het tweede kleedje maakte ik, zoals het hoort, twee kleedjes om die dan aan elkaar vast te maken aan de hals. Geen enkele naad te zien (alhoewel, schoondheidsfoutje, de mininaad van de mouwtjes konden ook nog weggemoffeld worden).