de sproet

Kijk eens wat Nele S. maakte?
 

 Geïnspireerd door de tekeningen van Oliver Dunrea,

zelf ontworpen en gemaakt. Schattig he!

edit: meer ideetje vind je hier

Maar Nele S. doet niet alles alleen...

In Nele S. schuilt namelijk

een echte ontwerpster 

(die stiekem niet zó graag naait)

en 

in haar mama schuilt

een echte naaister 

(die heimelijk niet zó graag ontwerpt)

 dus vormen ze

het ideale duo!

(Ik zag ze al live aan het werk in mijn naaikamer)

Samen maakten ze een jurk na. 

Mét alle details.

Het gat op de rug

toont Nele haar prachtige sproet.
klik op de foto voor een groter formaat

De zak in de zak

Bon, als reactie op dit: stimmt, niet publiceerbaar, hierbij het bewijs. Maar ondertussen doe ik het toch, dat publiceren.

En als reactie op dit: ik praat er veel over en ik schrijf er nu over, maar echt 'maken', ho maar :)

Ik ging een tweetal weken geleden hierheen, let wel, ik ging naar de gewone bijeenkomst, niet naar de workshop in de veronderstelling dat dit volledig overbodig zou zijn. Ik zou daar wel eens tonen hoe snel ik zo'n omkeerbaar zakske in elkaar zou zetten ... tot ik besliste dat ik mijn zak niet zou omkeren en ik er dus een zakje in wou. Eindresultaat: geknipte stof én een (uiterst slordige) zak in een zak. En inderdaad, hij hangt zelfs niet in't midden. Meer nog, ik stikte hem gewoon op het blauwe, zeer lichte katoentje en ik krijg terstond visioenen van hoe dat zal doorscheuren. Verstandige beslissing: de hele boel ontmantelen en vlieseline op de blauwe stof aanbrengen. De ontmantelfase is al achter de rug, nu de rest nog.

Blijkbaar maken naaisters bepaalde periodes door, dat bevestigden deze en deze ervaren wijvekes mij. Daar zouden zijn: de bloemenfase, de vlaggenfase, de sponsfase, ... ik bevind me momenteel nog in de 'prullen met Ikea-stofkes'-fase.

Enfin, ik sleep mijn naaimachine binnenkort 1000km verder in de hoop dat ik daar het geduld en de precisie zal vinden dit werk te voltooien. Ondanks gewaardeerde tips (strijk de naden, knippen aan de hoeken alvorens te draaien) bleef de zak in de zak gebombeerd. Misschien had dat niet dubbel gemoeten?

We zien wel of het ooit lukt, I'll keep you posted!

Als afsluiter nog een warme oproep naar de andere juffertjes. Ik zag al één en ander verschijnen bij Sophie C. op facebook en ik was wreed onder de indruk: broekjes, rokken, kleedjes, een tas.

Jullie doen meer en beter. Laat dat zien!

Lapjes en juffertjes en wijven en creatuurtjes en ...

Gisteren had ik een leuke avond. Een naaiavond. Of toch niet echt. En niet in de naaikamer.
We gingen op bezoek bij de ijverige wijven. En daar was nog een ander naaiclubje!

Niet toevallig, neen, het was georganiseerd en al. En wel door Janina, .tonBouton. en mijzelf.
Er waren daar veel stofjes. Stofjes die graag naar een andere kast wilden verhuizen.
We keken, voelden, roken, boden en namen uiteindelijk leuke stofjes mee. Hoezee!
En de overschot wordt geschonken door Mamasha aan een goed doel.

(ik heb geen foto's van mijn buit, want er is geen fototoestel in huis, maar pikte een foto van .tonBouton.)

Het was verrassend om meteen iemand te herkennen bij het binnenkomen, lang geleden! Ik had al een vermoeden dat ik haar kende, maar was niet zeker...
Het was leuk om kennis te maken met een hele hoop andere naaiende madammen / blogsters!

Amai, zoveel inspiratie en passie in één ruimte!

 

Groetjes,

Nele

Weekend Knack

Het is vandaag te lezen op zowat alle blogs: in de Weekend Knack wordt er geschreven over naaien en bloggen! En ... ik viel bijna van mijn stoel... we kregen met de stoffige juffertjes een mini-vermelding onderaan in het rubriekje 'gelijkgestemden vinden'. Ik moet dringend die Weekend Knack gaan halen!

Zodus aan alle bezoekers ... (hum hum) ...

Welkom op ons blogje! Ik hoop dat je u hier een beetje amuseert!

Groetjes,

Nele

Twee buurvrouwen aan het werk

Ziehier het resultaat van het werk van twee buurvrouwen die elk (minimum) één dochter hebben en die plots beslist hebben te leren naaien...

Anke raakte voor het eerst een stikmachine aan in juni (kijk maar naar het "mooie" proeflabje), Sophie leerde ooit naaien op school, maar sindsdien raakte haar kennis ondergesneeuwd tot ze Anke terug tegen kwam die haar al net zo zot maakte als ze zelf was.

Deze kleedjes maakten deze twee buurvrouwen de voorbije week, terwijl de kids rond hen speelden.

Kleedje geïmiteerd van een bestaand kleedje:

Kleedje van een Burda-patroontje met rits (en natuurlijk waren we zo koppig om die niét eerst met de hand vast te naaien, wat ons daarenboven nog goed lukte ook):

Ankes oogst: van links naar rechts: zomer-, herfst en winter-editie

Sophies oogst: van links naar rechts: retro en dochter-koos-zelf-editie

Eén patroontje, twee stijlen, vijf jurkjes. Niet slecht toch?

Twee naaileken die (dank zij Neles instructies en tips) aan het naaien gaan. Dat levert veel "aha's" en "zo moet dat's" op!

Sophie is van plan er zowaar een "Start to sew"-handleiding over te maken! Anke spaart de tijd liever op om te naaien (als een echte nerd) ;-)

Geboortepakket - Lourdes - weven

Een aantal stoffige juffertjes waren actief de afgelopen maanden en hadden zo mooie resultaten ... maar ik kreeg geen foto's. Ja, ik weet het, ik moet maar niets laten vertrekken zonder een foto te trekken! Als het fototoestel op reis is of een beetje slaapt is dat echter onmogelijk. En als ik het vergeet natuurlijk ook. Maar een beetje stalken kan wonderen doen, jochei!

Deze foto's horen in de reeks 'de eerste keer' voor Miet. Twee maanden geleden verscheen dit berichtje. Het bewijs wordt hier geleverd: Miet kan dus echt gigantisch goed appliceren!

Het werd een dekentje (zoals dit), geïnspireerd op het geboortekaartje. Ja dat is een gigantisch goede truk: het imponeert telkens weer. Miet deed het dan meteen helemaal zoals het hoort: de kleuren en vormen zijn echt helemaal perfect! Ik denk dat Leon gigantisch goed slaapt onder dit mooie zomerdekentje!

Maar dat is nog niet alles, een truitje maakte het pakket compleet! En het kroontje op het truitje is ECHT de eerste keer van Miet.

Ok, dat was mijn eerste buit foto's!

En nu komt de tweede. Een tijdje geleden stond hier een stikmachine vrolijk te wezen, maar toen moest hij weer naar vrouwe mijn mama. En waarom? Wel, omdat er gigantisch veel vrolijke sjaaltjes van onder de machine moesten rollen. En dat deden die sjaaltjes. Ze hingen zelfs al gigantisch vrolijk rond de nek van een bende dames en heren in Lourdes. En ze liggen nu gezellig na te genieten in een schuif, op een kast, aan de muur van al die vrolijke dames en heren. De foto is het bewijs dat ze echt in Lourdes geweest zijn!

Alsof het dan gedaan zou zijn met foto's. Neen hoor. Mama Greet is een actieve (ik kijk vooral uit om haar versie van dit te zien). Ze vult haar TBS letterlijk in door zich ter beschikking te stellen voor de handwerklessen.

En herken je dit van vroeger? Ik alleszins wel (want ik zat ook op dat schooltje, natuurlijk).

Nog één weekje ... (stoffenverkoop Gent)

Nog zes keer slapen en ze komt naar de Gentse naaikamer met al haar spulletjes. Een tiental juffertjes (stoffige én afgestofte) lieten me weten dat ze willen komen. Er kan nog wel een juffie bij, hoor... (mail gerust voor meer info).

Stel dus maar al je verlanglijstje op en tel je centjes!
Nog enkele tips? Hier en hier! (Er is een bankautomaat over de deur.) 

Gisteren naaiavond met opnieuw een nieuw juffertje. Anke bracht buurvrouw An mee, ze bleek al even enthousiast en supertrots op het eerste stikwerk (het omzomen van een leuk tafelkleedje) als Anke en Lynn. Trouwens, die twee zijn niet te stuiten, ze tellen zelfs het aantal dagen dat ze stikken, dat lijkt echt op een kalverliefde! En dat maakt me blij, hoor, ik krijg ook weer goesting om er zelf in te vliegen ... de naaiclub werkt ook voor mij (hihi) ... hoezee!

En nu we het over kalverliefde hebben... ik denk dat Anke wat jaloers was op het slabje van Lynn. Ze maakte meteen een slab met mouwen. En het is bruikbaar: zie maar hoe mooi!

Lynn is ook enorm actief. Een avondje gezellig verbroederen met een ijverig wijf leverde haar een zeer mooi pampertasje op (waarvan ik jammer genoeg nog geen foto heb). En thuis werkte ze aan een tweede slabje (bijna af - zie foto). Ik ben benieuwd wat ze de komende weken nog allemaal zal maken, maar het zou wel eens hieruit kunnen komen...
Op de foto rechts zie je haar buit van zondag. Blijkbaar was het voor haar autodag. Zou dat ventje in haar buik daar voor iets tussen zitten?

Nachtelijk naaien...

Ik hoorde gisteren dat Anke zo gecharmeerd was door haar eerste ontmoeting met meneer de stikmachine dat hij de hele nacht door haar hoofd is blijven spoken. Al haar kleren moesten eraan geloven: een grondig onderzoek: hoe zit dat nu in elkaar, welke steek, ... Een perfecte onderzoekende geest dus voor een beginnend naaister!

Ook Lynn heeft nachtelijke naaiavonturen! De stikmachine van zuslief is even komen logeren. Het gevolg laat zich raden: de proefslab is klaar. En zowaar echt wel bruikbaar! Hoeraa, bewonder het resultaat!

Ik vind dat dit er echt wel goed uitziet! Maar zoals we kunnen verwachten, is Lynn zelf ietsje kritischer: "Gelukkig merken we nu dat er voldoende ruimte tot verbetering is en dat is ook belangrijk! Stel je maar eens voor dat ik nu al perfecte dingen zou afleveren."
Ik denk dat ze geen slabben zal moeten gaan kopen als ze zo door gaat!

En van Lynn haar resultaat maak ik onze eerste tutorial.

Naailesje: een slab + tips over biais

1. Koop een ouderwetse schotelvod. Koop biais (niet de smalste) en bijhorende draad. 
2. Gebruik een bestaande slab als inspiratie als je het moeilijk vindt om de vorm te bepalen. Deze foto's kunnen ook helpen.
3. Vouw de schotelvod dubbel: zo krijg je straks een perfect symmetrisch resultaat. Gebruik de ronde vorm van een koekendoos of een rol plakband om de gewenste rondingen te tekenen.
   Let op: je tekent dus maar de helft van de slab. 
4. Knip, zorg dat ook die dikke randen van de afwerking weg zijn.
   Let op: de stof rafelt nogal, dus niet te veel mee rondzwieren...
5. Voor het gemak: strijk de biais in twee (omdat we twee kanten willen zien: perfect in twee - als je maar één kant wilt zien -bv. voor een rokje- is het handiger om niet perfect in twee te strijken, zie filmpje).
6. Je kunt deze methode volgen om de biais vast te naaien kommilfoo (zie ook het filmpje hierboven) - dit is hier aan te raden boven de luie wijven methode*.
7. We starten met de buitenste rand van de slab, de halsopening komt op het einde aan bod. 
   Indien gewenst speld je de biais vast. Zorg dat alle draadjes weg zijn.
   Stik.
   Knip de randen van de biais gelijk met de rand van de slab.
8. Voor de halsopening zorgen we dat de biais links en rechts 30 cm langer is, zo krijg je lintjes.
   Indien gewenst: speld de biais vast aan de halsopening.
   Vouw de biais aan de uiteinden dubbel om af te werken.
   Als je de finale stikking maakt: begin aan een lintje, ga dan over op de hals en eindig bij het tweede lintje.

* Ik beken: uit luiheid doe ik het wel eens in één keer, met de kans om achteraf met de hand gaatjes dicht te zitten naaien. Maar de luie wijven methode loont echt wel als slechts één kant van de biais zichtbaar zal zijn, bijvoorbeeld bij een rokje.

• Strijk de band niet perfect in twee, maar zorg consequent voor 1 mm oneerlijkheid.
• Vouw dubbel over de stof met de breedste kant van de biais aan de achterkant van de stof.
• Leg de stof met de voorzijde naar boven en stik vast

Proef(s)labjes

Vandaag drie nieuwe juffertjes in de naaiclub: Anke, Kim en Lynn. Vol enthousiasme, naaimaagdjes, maar vol goesting om erin te vliegen.

Eerst onderzoeken we hoe het machine van Kim werkt. Daarna vliegen we erin: Kim en Anke gaan voor een proeflapje, Lynn begint meteen aan een slabje onder het motto:

Een proeflap kan je zeker niet gebruiken,

met een proefslab kan ik er meteen induiken!

De resultaten? Hier zie je al de proeflap van Anke.

Lynn probeerde met haar eerste stiksel meteen een biais vast te maken volgens deze methode. En het lukte nog behoorlijk, hoor! De slab is bijna klaar, maar als je moe bent, moet je stoppen (daarover hadden we al eens een goede spreuk).

Mijn conclusie: drie juffertjes die er echt willen invliegen, ik ben content!
En ik? Ik vond het eigenlijk wel leuk om alles uit te leggen en te tonen. Bovendien verpatste ik drie rokjes die me eigenlijk niet echt flatteren, dus moet ik dringend nieuwe rokjes maken!

Biais en drumstokjes

Gisteren bracht Miet een zeer leuk jurkje mee naar de naaiavond. Ze had het gekregen van een collega die het ergens op de kop getikt had, maar thuis er net niet in kon en dacht: dit is iets voor Miet. En gelijk had ze.

Maar de onderrand was niet afgewerkt. Na even brainstormen kiezen we voor biais, geheel toevallig (?) heb ik enkele kleurvarianten tussen oranje, rood en bruin in huis. We zoeken naar de perfecte kleur. "Te braaf", "te saai", "echt mooi", "die is eigenlijk ook goed". Mijn liefje wordt erbij gehaald, want hij heeft een perfect oog om net díe biais eruit te halen die er echt om sméékt om bij dat kleedje te mogen horen. Zijn conclusie: die ene blendt toch wel beter, hoor. Miet kiest uiteindelijk de andere ... en ja, onze conclusie is unaniem: die is toch net iets pittiger - past beter bij Miet (volledigheidshalve vertel ik erbij dat ik zijn advies meestal toch beter opvolg, maar advies en smaak zijn intussen misschien al beter op elkaar afgestemd).

Aan de slag: Miet strijkt en stikt haar eerste biais. Het restultaat: bijna perfect uitgevoerd, ideale kleurcombinatie.

 Nu ben je natuurlijk benieuwd naar dat hele kleedje? Wel, het is niet zelf gemaakt, maar we maakten er toch foto's van. Het doet ons wat denken aan die mooie majoretten, vandaar het drumstokje, de pose en de achtergrond.

En ik? Ik kletste wat, zocht mee naar de perfecte combinatie, keek op Miet haar rug toen ze streek (haar lievelingsactiviteit), en ruimde (alweer) mijn naaikamer op. Het was zelfs zo gezellig dat mijn liefje -na het geven van zijn kleuradvies- niet weg te slaan was uit de naaikamer, straks wil hij ook meedoen?

Zussen aan het werk

Deze voormiddag maakte Tine haar eerste zak, meteen raak! Het model werd een stoffen Dille en Camille zak, maar de zak van Tine is groter zodat haar A3-map erin past. Bovendien heeft de zak een groen, handig binnenzakje (zo lijkt de zak wel wat op de Eloleozak). En als kers op de taart: de stevige IKEA stof kostte nog geen 4 euro...

Ik vermoed dat ze de tas niet enkel zal gebruiken om naar school te gaan, alle omstandigheden zijn goed om deze tas boven te halen!

Ikzelf wou het cadeau voor Lander nog personaliseren.

Ik was eerst van plan geweest een luiertas ta maken, maar na de logeertas Bente had ik het even gehad met grote projecten ... Dus kocht ik, met goedkeuring van de mama-in-spe, deze vrolijke en handige fiets-luier-tas.

Aangezien dit geen 'officiële' luiertas is, maakte ik er een ververskussen bij als cadeau. Groene bolletjes leek me een evidente keuze.

Het ververskussen opent en sluit met drukknoppen, zodat je hem ook naast de tas kunt meenemen (als de tas vol zou zitten met andere dingen).

 

Verder openen (zie foto hieronder): de bruine stof kan tegen wat 'water'. Ik streek er gewatteerde vlieseline in de om aLnders billetjes toch zacht te laten liggen. In de groene zakken kunnen pampers en het bijhorend toilettasje (waarover ik al sprak), Het ververskussen bevat dus meteen de meest noodzakelijke spulletjes. Het model hiervan zag ik ooit op internet, weet niet maar waar, het bleef blijkbaar goed in mijn hoofd hangen.

Let op het rode koord (hangt vast aan ververskussen): hieraan hangt een labellapje *
Op één labeltje staat zijn naam. Het doekje kan vastgemaakt worden op het kussen (klitband mooi in een rondje geknipt en onzichtbaar bevestigd), het lint kan zo ook dienen om het kussen vast te nemen als het opgeplooid is.

* Het labellapje. ik stond altijd te kijken naar die dingen: "maar wat is dat toch?" Gisteren heb ik gezien dat babys (ale, Geike toch) zo'n lapje echt leuk vinden om aan te frunniken. Hoezee, Vandaag meteen eentje gemaakt, hopelijk is Lander ook zo een frunnik-baby.

Lief monster

Et voila: het lieve monster(tje) van Sophie dat de kwade geesten moet weghouden en zorg moet dragen voor zijn baasje (of zoiets...). Zou dat lukken met zijn lieve oogjes?

Een cadeaupakket voor kersverse Bente

Deze morgen is ze geboren: Bente, een zus voor Maud, een tweede dochter voor mijn zus. Ik was al enige tijd aan het naaien, en kan straks het volgende pakketje gaan afleveren: een dekentje (groene kant voor bij het lakentje, retrokant voor bij een neutraal lakentje), een lakentje met geboortekaartje-vis (als meter had ik voorrecht om een preview te krijgen) en het kleedje dat ik reeds maakte. Het kleine portefeuilletje is voor Maud, als ze volgende maand naar school gaat heeft ze ook een eigen portefeuille nodig, niet?

Dit bericht past trouwens opnieuw in de reeks 'de eerste keer': eerste keer meter en alles wat je ziet, maakte ik voor het eerst.

Tot slot geef ik nog wat meer foto's van het portefeuilletje. 

P.S. Er staat plotsklaps een groot naai-eiland midden in mijn naaikamer...