1 jaar 1 maand en 1 dag geleden ...

... kwamen we voor het eerst samen met de naaiclub in mijn naaikamer!

Enige tijd daarvoor vonden zes dames deze kaart in hun bus.
In een genaaide enveloppe / zakje.
Met het volgende gedicht op de achterzijde:

Het was in Gent hard aan het waaien.
Ik zat met mijn vingers te draaien.
Ik zoek companie
Weet jij soms wie
met mij wel wil breien of naaien?

En zo ontstond de naaiclub.

Via via kwamen er nieuwe dames bij, andere kozen voor een naaistop(je). En enkele maanden later kwam deze blog erbij en hadden we een naam: de stoffige juffertje.

En dan is het nu tijd voor ... mijmeringen!
Ook met een geheugen als mij (niet al te bijster) blijven er dingen hangen.

Ik ontdekte dit jaar ...

... hoe snel juffertjes die elkaar niet kennen, een echt goed gesprek kunnen hebben.

... dat er vier machines tegelijk kunnen naaien in mijn naaikamer

... hoe echte naaimaagdjes
na enkele dagen (!) gebeten zijn door het naaien,
na enkele weken (!) grootste projecten aandurven
en na enkele maanden (!) een kleerkast vulden, iets maken in opdracht, ...

... met welke oprechte excuses soms op het laatste nippertje 'afgebeld' wordt.

"ik ben moe, het sneeuwt en ik heb zin om in mijn zetel te liggen" (heerlijk, toch, ik wil erbij!)

"ik ben blijven plakken op mijn werk en ben te zat om recht te kunnen breien" (echt waar)

Wat zijn jouw herinneringen?

Naaikamer wordt ruilkamer!

Het is nog wat donker, het is nog niet vol...

Wacht maar tot morgen, dan hebben we hier lol!

Morgen nog meer leuke dingen in de buurt van ons Citadelpark: hier en hier!

Proef(s)labjes

Vandaag drie nieuwe juffertjes in de naaiclub: Anke, Kim en Lynn. Vol enthousiasme, naaimaagdjes, maar vol goesting om erin te vliegen.

Eerst onderzoeken we hoe het machine van Kim werkt. Daarna vliegen we erin: Kim en Anke gaan voor een proeflapje, Lynn begint meteen aan een slabje onder het motto:

Een proeflap kan je zeker niet gebruiken,

met een proefslab kan ik er meteen induiken!

De resultaten? Hier zie je al de proeflap van Anke.

Lynn probeerde met haar eerste stiksel meteen een biais vast te maken volgens deze methode. En het lukte nog behoorlijk, hoor! De slab is bijna klaar, maar als je moe bent, moet je stoppen (daarover hadden we al eens een goede spreuk).

Mijn conclusie: drie juffertjes die er echt willen invliegen, ik ben content!
En ik? Ik vond het eigenlijk wel leuk om alles uit te leggen en te tonen. Bovendien verpatste ik drie rokjes die me eigenlijk niet echt flatteren, dus moet ik dringend nieuwe rokjes maken!

Gieberende juffers op de naaiclubavond

Donderdag zat het naaieiland vol: Leen was naar de naaiclub gelokt door de appliceringskoorts, Miet wou haar dekentje afwerken en Sophie durfde het eindelijk aan om haar vrolijke, maar ergens ietsie te grote kleren aan te passen aan haar lichaamsvormen. En ik vulde de vierde zijde van het eiland...

En zo geschiedt het: Leen haar eendje hangt op het body'tje voor het baby'tje -het stikken moet nog eens afgewerkt worden. Miet haar dekentje is af (wij willen foto's) en Sophie... tja, dankzij haar avonturen ontstaat toch een nieuwe spreuk...

Zorgt dat ge tweemaal weegt ende wikt

alvorens ge kundig knipt ofte stikt.

En dit moet natuurlijk verduidelijkt worden met een verhaal.
Sophie draagt altijd mooie, vrolijke rokken en jurken die ze dikwijls tweedehands vindt, een schat op een rommelmarkt of in een tweedehandswinkel. Het is dan wel te nemen of te laten, geen verschillende maten, dus moeten die schtatten soms wel eens aangepast worden. En dan is het wel veiliger om dat eens met twee te bekijken, zodat je prachtigr jurk toch perfect rond je lijf past, he...

Zo geschiedt het ook: het eerste kleed past nu perfect, echt waar, nu nog een perfecte bra vinden en Sophie is klaar voor de zomer!
Het tweede kleed is veel te lang, waardoor het nonnig-truttig wordt. Inkorten dus, tot vlak boven de knie. Eenvoudig: ik vouw de stof dubbel en stop er speldjes in, zo kunnen we meteen de juiste lengte bewonderen. Waw, dat wordt prachtig! Sophie meet de afstand tot één van de spelden, meet dit telkens vanaf de zoom om de ronding over te nemen (jaja, dat hebben we goed gezien) en dan: knippen en stikken maar en klaar ...

... hé, het lijkt wat kort ... de eerste spanning komt de naaikamer ... het zal toch niet te kort zijn ... aandoen ... er komt een wanhopige giechel uit mijn slaapkamer ... oh neen, het is niet waar ... Sophie toont het resultaat (toch wel gierend van het lachen) ... oepsie, het kleed komt maar tot vlak onder het zitvlak meer ...  oink ... hoe kan dat ...oh neen, verkeerde speldje gevolgd (het speldje dat de zoom omhoog hield, dus twee keer te hoog) oh neen ... mijn prachtige jurk ...
Heel eerlijk? We komen niet meer bij van het lachen.


En wat deed ik donderdag? Ik nam even een weekje naaiverlof en beperkte me tot het knippen van één stukje stof. Maar vandaag vlieg ik er in, een rode logeertas op 1 mei (hehe).

Neem trouwens eens een kijkje bij de links links, ze zijn aangevuld.

Spreuk van de dag

Aan alle juffers die vanavond gaan shoppen bij Vermiljoen:

Laat je hartje jubelen bij het zien van al die stoffen, maar bedenk:

als het is om in je kast te leggen, dan liggen ze toch maar te verstoffen!

Verslagje van stoffige naaidag

In mijn opnieuw ingerichte naaikamer zaten gisteren vijf stoffige juffertjes naarstig te werken.

• Miet werkte verder aan het geboortecadeau voor Leon. T-shirtje en dekentje worden volledig in de stijl en kleuren van het geboortekaartje aangepakt.
• Eline begon aan een rok met plooien: patroon tekenen, stoffen knippen, plooien driegen en stikken. Het werden stolpplooien - niet volgens het patroon maar volgens het fout interpreteren van het patroon door mijn hersenen - maar mooier en eleganter dan die andere plooien, toch?
• Greet appliceerde visjes op een T-shirt voor het aprilvisje en werkte verder aan het tafeltentje / speelhuisje.
  
• Nele knipte het haar van mama Greet en knipte de stof voor logeertas voor Maud.
• Magdalein toverde uit een oude broek -hopsa- een hemdje voor een klein ventje.

Tussen het werken door, kwamen een aantal mijmeringen naar boven... ik kan niet laten om hier weer aan het dichten te slaan!

• Als je draad telkens breekt...
  Als de concentratie ontbreekt...
  Is je spoeltje net op?
  Tijd voor een naaistop!
  
  
• Wat heb ik vandaag 'nog maar' gedaan?
  Kan dat niet wat sneller vooruit gaan?
  Ben ik nu echt zo traag?
  Maar... ik doe het graag!
  

Enkele spreuken en gedichten uit onze oude doos

Uit de mails van de afgelopen maanden haal ik enkele van mijn spreuken die toch niet verloren mogen gaan, nietwaar?

Dinsdag 16 / 02 / 2010 - voorbereiding stoffenspektakel

• Het aanbod en vooral de overvloed
  zorgen dat ge vergeet, wat ge hebben moet.
  
  
• Pinnen is een mooi woord,
  maar ze hebben er daar nog niet van gehoord.
  
  
• De centen in uw zak,
  rollen met gemak.

Vrijdag 26 / 02 / 2010 - verslag stoffenspektakel

Sophie en Eline waren vrij doelgericht bezig. Voor hen gold:

• Wat we moeten kopen,
  zullen we kopen,
  maar eerst even om geld lopen.

Ikzelf had weer last van de overvloed en de bijhorende koopstress.

• Het aanbod en de overvloed deden me echt weer tilt slaan...
  maar ik ben er uiteindelijk toch helemaal voor gegaan!
  Thuis wist ik pas goed, wat ik beter ook had ingeslaan.
  

Maandag 15 / 03 / 2010 - met de auto of trein naar Harelbeke?

• Voor een uurtje brei- of haakplezier
  neem dan de trein van daar naar hier.