Gisteren schoon volk
in de naaikamer. En kijk eens wat een schone machines op een rijtje!
Iedereen was verlekkerd op de
prachtige bloemen van de eerste machine in de rij en genoot van het
zachte,
regelmatige,
bijna niet te stoppen geronk van de laatste. Aan die laatste machine zat namelijk Magdalein ... die een
geheime gave heeft.
(Ik lees even uw gedachten.)
- Wàt, een geheime gave ?!?
- Ja, hoor, zet u schrap: ze is echt wel productief tijdens een naaiavond. Ze komt toe met een plan, installeert zich, begint eraan, doet verder en gaat naar huis met een stuk dat aardig opgeschoten is.
- Wat is daar nu moeilijk aan?
- Sja ... ervaring leert ons / ook wel eens anderen / ... dan dit niet zo simpel is als het lijkt.
En dit had Magdalein speciaal meegebracht, zodat ik er een foto van kan trekken om aan u te tonen: mooi he! Ze maakte dit vorige week.
Voor de rest vat ik samen (ik vergeet waarschijnlijk de helft): Odille knipte een
rokje, Nele knipte een minikleedje, Sien haakte en nam samen met Sophie namen een patroon over van een
rokje. Lynn sprong op de valreep nog binnen (hoera!) en toonde iets heel mooi,
daarover schrijft ze zelf wel eens een blogje.
Wat we dan eigenlijk vooral deden?
Ten eerste: gigantisch veel ideeën en inspiratie en tips uitwisselen en ...
ten tweede: kletsen over dingen des levens.
Laat ik deze dan meteen uitroepen tot
de twee kernactiviteiten van een naaiavond.
--
Ok, meer nu over dat rokje.
Ik heb een rokje. Aangezien ik er nogal trots op ben en er precies wel schoon mee sta, draag ik dat geregeld en durf ik er wel eens mee stoefen op een naaiavond...
Gevolg: velen pasten het ook en wonder o wonder: het gaat bijna rond ieders lijf én blijkt dan nog eens hèt ideale rokje te zijn om ieders lijf te flatteren (buik, billen, heupen, te groot, te klein, laat maar komen)!
Het
rokje waarmee iedereen aan de slag ging, is dan ook telkens op hetzelfde
model gebaseerd en komt uit een (oud)
tijdschrift uit de
bib van de naaiclub. Ik toon nog eens een foto van mijn exemplaar. Dit is voorlopig het enige bestaande exemplaar, ik ben benieuwd wie eerst klaar is.
Het voorpand is schuin, wat het wel wat speciaal maakt. Je ziet dat bijna niet op de foto. Ik ben momenteel bezig met een versie met paspel om dat element te accentueren.
Groetjes,
Nele