Het onvervangbare...

Anke is op vakantie vertrokken en nam uit de naaiclubbib* de kleermakersgids mee om op reis toch geen naaiachterstand op te lopen. Vlak voor ze vertrok maakte ze met haar nieuwe stikmachine tutdoekjes voor haar dochters.

* blogje rond naaiclubbib is in de maak...

Schoon hé! En ze bewijst hiermee dat ze intussen echt wel overweg kan met biais!


Ken je dit fenomeen? Man heeft lievelingsTshirt, draagt het bij momenten dag in dag uit, maar is bang dat het ooit verslijt. Hij denkt dat het op de plaats van afkomst (in dit geval in het verre thuisland) zeker nog te vinden is en schuimt dus -tevergeefs- alle marktjes af op zoek naar een vervanging van dat ene, handige, onvervangbare ding. Klinkt dit bekend in de oren?

Anke haar man heeft dus zo een T-shirt, met hele kleine mouwtjes, zodat de schouders niet verbranden, maar toch geen langere mouwen want dat is soms zo heet.

Nu Anke kan naaien, heeft ie er twee (en als hij wilt: drie, vier, vijf, ...). Hoezee!

Anke heeft zelf blijkbaar ook zo een onvervangbaar vestje. Ze wordt nu al droevig bij de gedachte dat het ooit zal verslijten (dat weerhoudt haar er gelukkig niet van om het te dragen). Deze week trok ze met buurvrouw An naar de plaatselijke Gentse naaiwinkeltjes en kwam terug met stofjes waarmee ze hét vestje kan namaken!

De projectjes bij deze stofjes: vestjes voor Anke.

Om het onvervangbare te vervangen.

Projectje: kleedjes voor de dochters. 

Ik ben vooral fan van dat groene stofje waar dochter haar voeten aan veegt!

(wie wil weten waar dit te vinden is, kan mailen)

En dan toon ik nog de buit van Lynn (links) en mij (rechts) van dinsdag.