Aan al diegenen wiens naaitempo ook niet zo verschroeiend hoog ligt, alhier misschien wat geruststelling: het mijne dus ook niet. Maar hij is af, die zak. Het begon ongeveer drie maand geleden. Het stokte bij de woorden ‘attach the straps’. Ja, zover was ik ook al, but … er .. HOW am I supposed to attach them? Geen zin in getorn, dus werd het geschuif … langs de kant en voor me uit. In feite was het niet zo moeilijk en wees het zichzelf uit. Ik ben erin geslaagd zonder hulplijn. Enkel het topstitchen wil nog niet fantastisch lukken. Iemand tips?
Trouwens, die IJverige Wijven verdienen hun naam. Ikzelf die stempel dus nog niet echt.
Ik maakte gisteren wel een boekentas op een drafje, van begin tot eind drie uur volgens dit patroon. Dus het hoeft niet altijd lang te duren. Achteraf bekeken beetje vreemde stofkeuze: fleece voor de stevigheid, gezelligheid en warmte (?) in de boekentas. Na zo’n zomer lijkt me waterdichte stof een betere keuze. Da’s dan voor de volgende keer, net als het pimpen.
En dan hier nog iets dat ook homemade is, maar dan niet in mijn home. Hemd gemaakt door een vriendin, en dju dat wil ik ook kunnen. In het hemd zit wel mijn zoon. Dat kan ik dan weer wel.
