N I E U W

Onlangs zei een juffertje me:
"he, die linkjes lijken telkens te veranderen".

Ja: de ordening is intussen weer een beetje anders. 

En ik vul natuurlijk aan met handleidingen en tips van anderen. 

Vanaf nu plaats ik er een embleemptje bij:  N I E U W

wat speelde u vroeger op zolder?

Dit weekend leerde ik een nieuw woord: 
scenografe

 (en het is dan nog wel van toepassing op mezelf)

Wilt u* meer?

De laatste kaarten vind u hier.
Edit: uitverkocht...

* '5+' ... soms denk ik 25+ ...

maar dan zie ik kleuters van drie
geboeid in hun stoel hangen... 

En u, waarmee speelde u op uw zolder?

Edit: intussen is de première in Gent achter de rug. 
We kregen een mooie recentie op Gentblogt.  

Kledij met label 'Sophie C'

Joepie! Mijn berichtje heeft navolging. 

Deze foto's kreeg ik enkele weken terug in mijn mailbus.

Bij Anke krijgen we de herfstcollectie, hier gaat het tot de lente!

Even voorstellen: Sophie C. naaide lang gelden al.
Ze kreeg vorig jaar het naaivirus weer te pakken via haar buurvrouw Anke.

Samen zijn het twee naaisters die elkaar steunen,
aanmoedigen
en ook soms wel wat uitdagen
("als zij dat kan, probeer ik het ook")

En mét resultaat!

Dit tasje is een zeer grote ritstas, 

zonder flapjes,

met 4 x hoekjes
(zoals hier uitgelegd staat).

De riem zit via de hoekjes vast.

Wel voor publicatie vatbaar?

Als antwoord op Neles oproep hier enkele fotootjes. Niet meteen mijn mooiste stukjes, maar wel diegene die ik op foto heb :-).

Ik moet eerlijk bekennen dat de bovenstaande roducties allen dateren van de voorbije herfst.

De voorbije winter legde ik me vooral toe op zomerjurken en -broeken voor mezelf. Een longontsteking zette me de voorbije lente echter buiten spel.

Om Nele (en misschien ook jullie) te plezieren en omdat ik toch wel fier ben op dat werk-voor-mezelf, zet ik die vroeg of laat ook wel eens op onze blog. Watch out!

De zak in de zak

Bon, als reactie op dit: stimmt, niet publiceerbaar, hierbij het bewijs. Maar ondertussen doe ik het toch, dat publiceren.

En als reactie op dit: ik praat er veel over en ik schrijf er nu over, maar echt 'maken', ho maar :)

Ik ging een tweetal weken geleden hierheen, let wel, ik ging naar de gewone bijeenkomst, niet naar de workshop in de veronderstelling dat dit volledig overbodig zou zijn. Ik zou daar wel eens tonen hoe snel ik zo'n omkeerbaar zakske in elkaar zou zetten ... tot ik besliste dat ik mijn zak niet zou omkeren en ik er dus een zakje in wou. Eindresultaat: geknipte stof én een (uiterst slordige) zak in een zak. En inderdaad, hij hangt zelfs niet in't midden. Meer nog, ik stikte hem gewoon op het blauwe, zeer lichte katoentje en ik krijg terstond visioenen van hoe dat zal doorscheuren. Verstandige beslissing: de hele boel ontmantelen en vlieseline op de blauwe stof aanbrengen. De ontmantelfase is al achter de rug, nu de rest nog.

Blijkbaar maken naaisters bepaalde periodes door, dat bevestigden deze en deze ervaren wijvekes mij. Daar zouden zijn: de bloemenfase, de vlaggenfase, de sponsfase, ... ik bevind me momenteel nog in de 'prullen met Ikea-stofkes'-fase.

Enfin, ik sleep mijn naaimachine binnenkort 1000km verder in de hoop dat ik daar het geduld en de precisie zal vinden dit werk te voltooien. Ondanks gewaardeerde tips (strijk de naden, knippen aan de hoeken alvorens te draaien) bleef de zak in de zak gebombeerd. Misschien had dat niet dubbel gemoeten?

We zien wel of het ooit lukt, I'll keep you posted!

Als afsluiter nog een warme oproep naar de andere juffertjes. Ik zag al één en ander verschijnen bij Sophie C. op facebook en ik was wreed onder de indruk: broekjes, rokken, kleedjes, een tas.

Jullie doen meer en beter. Laat dat zien!

Gentse feesten - theater en muziek - Roodlapje

Familievoorstelling

tijdens de Gentse Feesten

op basis van het prentenboek 

ROODLAPJE 

van Pieter Gaudesaboos

Klik op de prent voor een luisterfragment en info.

niet voor publicatie vatbaar ? ! ?

Gisteren zaten er weer vier juffertjes stoffig samen in de naaikamer.

Wederom is het bewezen: inspirerend dat het is!
Gezellig tateren over wat-te-doen-met-deze-stof*, 1001-manieren-om-rokken-te-assembleren, zomer- en loopbaanplannen
en intussen wat haken, dozen , blind ritsen, ... en meer fraais.

Op stoffig vlak deed  ikzelf véél meer  
(haar patroon van rok overnemen op papier + deels op stof + knippen)
dan ik me voorgenomen had
(= niets, een voornemen dat ik toen wel ten uitvoering bracht).

* Wie ideeën heeft, geef ze zeker door aan Odille!

En waarom dan de titel van dit blogbericht?!?
Gewoon om enkele juffertjes aan te sporen om foto's te publiceren
van het vele, mooie werk dat ze de afgelopen maanden maakten.
Supportert u mee?

Als afsluiter:

de concrete ideeën voor een zomerse bijeenkomst zijn:

bandwerk (vlaggenlijn) - boekentasje

Laat maar weten als je nog suggesties hebt!

VAN KATOEN

Handwerk is in. En het internet is de biotoop van de bedrijvige medemens. Dat geloof je misschien niet zo makkelijk uit de mond , de pen , het toetsenbord van een handwerkende blogger. Maar het is echt waar, zelfs De Standaard en de Knack zeggen het. Het gaat verder dan bloggen alleen. Her en der verenigen die virtueel gelijkgestemden zich in "real life" naaiclubs, aangevuld met een heleboel blogloze maar daarom niet minder enthousiaste handwerkers.

En als al die naaiclubs zich verenigen, dan heb je een hele hoop talent bij elkaar. 't Zou zonde zijn om daar niets mee te doen, dus noteer alvast in je agenda:

op 14 april 2012

is het Geuzenhuis in Gent

the place to be en geven wij

Beeld je in: een naaiatelier, ergens rond de eeuwwisseling. Het constante geratel van een hele rij naaimachines. Geconcentreerde dames met gouden handen. Aan de lopende band "handgemaaksels", te mooi voor woorden. En dat 12 uur aan een stuk, van 10u tot 22u. Wat nog mooier is: die handgemaakte spullen worden ter plekke verkocht! Niet om de stoffenvoorraad van de naaiclubs aan te dikken, maar voor een naaigerelateerd goed doel!

Annick droomde ervan om in Kenia een naaiatelier op te richten. En al kan ze het zelf helaas niet meer meemaken, haar droom kwam uit. Wij doen met de opbrengst van Van Katoen graag een duit in het zakje.

Niet enkel stikken en verkopen staan op het programma. Wie zin heeft in een workshop by Mme Zsazsa in persoon, in een hapje en een tapje, in stofshoppen bij Vermiljoen of Koekepeertje, in een uurtje handwerkpret voor zijn/haar koters, vindt ook zijn gading op Van Katoen.

't Is nog vroeg, maar hou het in het oog, we lichten gaandeweg tipjes van de sluier!

Van Katoen volgen kan op http://www.vankatoen.org/ of via facebook.

Heb je zelf nog stof, knopen, ritsen of iets dergelijks liggen dat je met liefde aan dit initiatief wil schenken? Mail je blijde boodschap dan naar geef@vankatoen.org. (Opgelet, org, niet be!)

een groot kussen voor een klein meisje

Dankzij de ideetjes en wat aanmoediging van haar op onze kleine, maar gezellige en inspirerende naaiavond eerder deze week, maakte ik vandaag een reuzengroot kussen. Ik kwam een halfuur te laat op het allereerste verjaardagsfeestje voor mijn metekind, maar het werd me vergeven. Oef!

Ingrediënten

• Stof van bij den Turkmen uit de Sleepstraat (gordijn uit de 'restjesbak').
• Stof voor binnenkussen = gordijnvoering.Ik miskocht met ooit eens, door stof te laten meebrengen ipv er zelf om te gaan. Resultaat: 10m x 4m voering ipv verduisterende voering. En geknipte stof, ook al is het heel lang, wordt niet teruggenomen. :o( 
• Binnenkussen gevuld met bolletjes van bij de Weba.
  TIP: een grote zitzak kopen is goedkoper dan aparte zakken bolletjes kopen voor zo een groot project. 
  Kent iemand andere adressen om goedkoop bolletjes- of andere vulling te vinden?

Patroon: zelfde als deze kussens, maar dan ongeveer 1m x 1m en 20 cm hoog.
Alle naden (zowel binnenkussen als hoes) zijn drie keer gestikt, zodat het kussen mag afzien.

Mijn broeder gaf te kennen dat zijn zoon deze zomer 3 wordt en vroeg zich af of het kussen dan drie keer zo groot zal zijn...

groetjes,

Nele

Zin om te dansen? Nia!

Deze zomer volgde ik mijn eerste training, in maart volgde mijn tweede. Intussen sta ik klaar om Niales te geven!

Waarover gaat het? Wel, ik liet eerder weten dat enkele dingen veranderen in mijn leventje. Nia bracht dat wat in een stroomversnelling...

Nia is een bewegingsvorm die inspiratie haalt uit krijgskunsten, dansvormen en helende kunsten. Benieuwd of zin? Klik dan zeker door!

Ik start met een wekelijkse les in Latem (bij Gent), maar ben ook van plan om nog andere dingen te organiseren, hoor, ook workshops enzo.

Groetjes,

Nele

dekentjes

An liet weten dat ze 'eindelijk in actie is geschoten'.

Drie keer resultaat: een rood kersendekentje en een zacht blauw dekentje.
En het derde resultaat is ... haar 'kersvers' zoontje, toch?

nieuwe clubjes + update linkjes

Antwerpen, Brugge, Dendermonde, Gent, Hasselt, Herzele, Kortrijk, Leuven, Oudenaarde, naar 't schijnt ook Mechelen en waarschijnlijk tientallen clubjes waar we geen weet van hebben! Her en der te landen komen naailustigen samen, heerlijk toch!

De informatie (link / mailadres) die ik heb over al deze clubjes, staat in onze linkerkolom. Wie zelf een clubje wil opstarten, maar drempelvrees heeft, kan misschien hier wat tips vinden...
Het is leuk als je me iets laat weten, dan zet ik een link in de lijst!

En dan heb ik me vandaag eens beziggehouden met het opkuisen en ordenen en aanvullen van onze lijst met linkjes naar tips en tutorials. Gaat gerust eens piepen, scollen en klikken!

De lijst is intussen al lang geworden (ik schrok er zelf van), vandaar de vele rubriekjes.

Groetjes!

Nele

Foto niet toegelaten!

VERHAALTJE VOOR HET SLAPEN GAAN

Je kent het ook wel, het gevoel van "nog 10 steken en het is helemaal af". Je begint al afscheid te nemen van je stikmachine en al te dromen van het resultaat. Je wordt zelfs wat weemoedig omdát het bijna gedaan is...

En misschien verprust ook jij het dan tijdens die laatste rechte lijn ook wel eens? Alsof je het expres doet, om toch nog wat langer bij je stikmachine te kunnen blijven.

Deze avond speelden deze gevoelens alleszins bewust en onbewust doorheen míjn hoofd. Ik begon mentaal mijn stikmachine al op te bergen en lag het koude bed reeds te verwarmen toen plots...

Aaaaaaaaaaaaaaaaaai, wat doet daar zoveel pijn?
Wooooooooooooeeeps, dat is wel heel veel bloed!
Eiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiik, zie ik daar een naald uit mijn nagel steken?
Koelbloedig trek ik aan de naald. Wat een meevaller, ze komt er vlotjes uit.
Ietswat verkrampt van de pijn neem ik mijn vinger liefkozend vast met mijn ander hand...
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaw, waarom prik ik me nu?
Wat is er aan de hand? (Of is het "in" de hand?)
Iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiieeeeeeh, aan de andere kant van diezelfde vinger komt er ook een stuk naald piepen, een grooooooot stuk naald...
Iets minder koelbloedig laat ik een bloedspoor na doorheen het huis op zoek naar een pincet. Trekken maar! Er is echter geen beweging in de naald te krijgen.

"Dag Mevrouw, ziet u deze naald hier uit mijn vinger komen? Zou u aub iemand willen roepen om ze er uit te halen? Mevrouw, even ter info: het doet pijn."
Ik ben intussen in het UZ beland met mijn buurvrouw terwijl de buurman bij de babyfoon waakt en manlief vrolijk, nietsvermoedend, volleybalt.

Ondanks het lachwekkende beeld van een vinger met een halve centimeter naald uit (het draadje zat wel niet meer door het oog van de naald ;-) nam men me serieus genoeg en liet men me niet wachten op m'n beurt.

Een uur later ben ik terug thuis. Foto's toonden immers aan dat ondanks het feit dat de naald midden in mijn vinger afbrak, er toch geen restjes bleven zitten.

De chirurg vroeg me vlak voor ik vertrok nog wat ik ging doen als ik thuis kwam.
Ik wist niet of het dapper was of of ik beschaamd moest zijn toen ik antoordde dat ik mijn naald zou vervangen, mijn laatste tien steken zou stikken en vervolgens mijn koude bed zou opwarmen.

PS: u neemt het me vermoedelijk niet kwalijk dat ik niet eerst even de tijd nam om een foto te nemen om dit verhaaltje op te vrolijken?

Anke

Wat moest bewezen worden!

Jaha, ik kan ook wiskundig klinken! Ziehier foto's van mijn would-be piramide. Deze versie is groter dan de versie in de vorige blogpost (van ons rekenkundig wonder), waardoor de wanverhouding duidelijker wordt.

Inderdaad, bovenaan werd er gesukkeld. Hieruit blijkt dat het niet simpel is om met een grote schaar een klein hoekje uit te knippen. Daarop dient niet gelet te worden. Verder werd er ook beslist om de randen te topstitchen, gezien het zakje anders eerder vormeloos door het leven dreigde te gaan.

Steeds tot uw dienst voor het maken van scheve creaties om vanalles te bewijzen,
Lynn

Piramidetasje met ideale maten?

Hebt u dat ook wel eens? Een hype in blogland ... daar gaan we voor! Maar dan toch een kleine teleurstelling: die piramidetas is ... geen perfecte piramide. Bij een kleine versie valt het niet zo hard op, maar bij grotere versies wel. Hebt u dat ook gemerkt? Of valt u -anders dan ik- niet zo over details?

Op foto valt het niet op,
maar de piramide zijn top
staat niet perfect boven
het midden van de bodem
(en als het (bijna) rijmt, is het waar)

Vanuit deze vaststelling heb ik het onderdeel 'rekenen en redeneren' van mijn verstand op volle toeren laten draaien. Eerst ploos ik de (overigens zeer mooie) handleiding van het piramidetasje uit. Een schets op papier bracht de oplossing: een vierkante basisvorm kan onmogelijk een perfecte piramide opleveren*. Wat rekenen, een excelleke en wat knopen doorhakken later kwam ik tot de ideale maten voor een piramidetasje.

Ik twijfelde wat ik met deze informatie aan moest. Een mailtje naar een dame -die van haar winterblogrust geniet- overtuigde me: zet het gewoon op het net en hopelijk willen een aantal mensen experimenteren met deze afmetingen.

rechthoek zonder naad: 9,5 x 11 - met naad: 11,5 x 13    (3)
rechthoek zonder naad: 13 x 15 - met naad: 15 x 17        (1)
rechthoek zonder naad: 16,5 x 19 - met naad: 18,5 x 21  (5)
rechthoek zonder naad: 22,5 x 26 - met naad: 24,5 x 28  (2)
rechthoek zonder naad: 26 x 30 - met naad: 28 x 32        (2)
rechthoek zonder naad: 32 x 37 - met naad: 34 x 39        (4)

(voor de perfecionista's: het nummertje achteraan wijst op de mate van de afwijking, met 1 voor de kleinste afwijking)
Belangrijk om te vermelden is dat je de rits tussen de smalste zijde van de rechthoeken inzet. Anders wordt het een piramidetasje uit Pisa.



* En dan zijn er misschien, heel misschien, mensen in blogland die willen weten hoe ik dit gevonden heb. Of misschien twijfelen aan het deel van mijn hersenen dat redeneert en rekent? Wie er ook zin in heeft, ik schrijf -op vraag- de hele redenering uit. Hou je vast, ik neem u even mee in de wondere wereld van de ruimtemeetkunde.

We starten meteen een zeer wiskundig aandoende tekening van een tetraeder (of de koosnaam van het piramidetasje in wiskundeland).
Hé, niet meteen weglopen he.

Welke vorm heeft elk zijvlak (kijk gerust ook naar uw prachtige piramidetasje)? Inderdaad, een driehoek, vier in totaal. Eén op de bodem en drie rechtopstaande.
Beeld je nu eens in dat de top (ofwel puntje D) naar boven getrokken wordt ... of naar beneden geduwd wordt ... of zelfs opzij. Geen mooi symmetrische figuur, meer, he?

En om de figuur zo symmetrisch mogelijk te maken, moeten we vertrekken van de meest regelmatige driehoeken. Driehoeken die je van alle kanten kunt bekijken: ze zien er altijd hetzelfde uit. Welke zijn dat? (hehe, mijn jufkwaliteiten komen boven) Juist, de gelijkzijdige driehoek.

Op naar de volgende stap. De bekijken opnieuw het piramidetasje. U was misschien wat sceptisch tijdens het maken ervan: hoe kunnen vierkanten nu leiden tot een driehoekig lapje stof? Toen het klaar was, heeft u er waarschijnlijk wat aan gestreken om de vorm wat duidelijker te maken, zo kwamen de driehoeken mooier uit.

Ok, u bent klaar voor de volgende oefening. Beeld je nu in dat je de naden van jouw piramidezakje gewoon weer openmaakt, behalve de rits: die laat je zitten. Dan krijg je dit. De stippellijnen heb jij er net ingeschestreken.
Laat het even tot u doordringen (of neem het van mij aan).

Wat zien we: drie mooi gelijkzijdige driehoeken, waarvan twee op hun kop. De twee delen van de bodem vormen samen de vierde gelijkzijdige driehoek.

Ik kies één driehoek uit: het voorvlak. Dit moet een gelijkzijdige driehoek zijn, dat was onze conclusie eerder.
De zijdes van een gelijkzijdige driehoek zijn alle drie even lang, herinnert u zich dat nog?

U ziet hoe de onderste zijde mooi in twee wordt verdeeld door de rits (= oranje lijn). Omdat we niet graag met kommagetallen of breuken rekenen, kiezen we 2 cm voor de lengte van de drie zijdes.

Ziet u hoe de rits de driehoek verdeelt in twee identieke rechthoekige driehoeken? Ik teken hieronder zo één.
Denk jij intussen maar al eens na welke bekende stelling geldt in elke rechthoekige driehoek. :o)

Zo, het einde is in zicht.
In een rechthoekige driehoek geldt de stelling van Pythagoras. A² + B² = C², weet u nog? A en B zijn de zijden die samen de rechte hoek vormen (ook wel berucht als de rechthoekszijden). C is de schuine zijde. Je moet dus het kwadraat nemen van de lengte van elke zijde en dan op een juiste manier samenvoegen.

De lengte van de zijde die we niet kennen (de rits in oranje), noteer ik als ??.

We bekomen dus 1² + ??² = 2² ofwel 1 + ??² = 4. U ziet ook dat ??² = 3 om de som te doen kloppen, hé?
Zo komen we ertoe dat ?? = de hoogte van onze driehoek = de zijde waar de rits in komt = de vierkantswortel van 3. Dat is bij benadering 1,73 cm.

Ons lapje waaruit we vertrokken zijn zal dus 2 cm x 1,73 cm zijn - of in verhouding groter natuurlijk.
Dit zorgt telkens voor een kommagetal... Ik rondde de verschillende mogelijkheden af naar halve centimeters en zocht de maten met de kleinste afronding.

Wie nog mee las tot hier, ik dank u voor uw moed (het doet mijn juffenhart plezier als je onderaan even zou juichen dat je het einde haalde). Zo ziet u hoe een simpel piramidetasje ons via  ruimtemeetkunde en driehoeken naar Pythagoras leidt. En ik weet dat u dit ooit kreeg op school, mij maak je niets wijs. Maar ik weet ook dat het misschien niet uw meest favoriete bezigheid was toen. :o) 

 

(reken)groetjes,

Nele