zondag 4 juli 2010
kRRaan en vRRachtwagen
twee jaar
Gent
"kRRaan"
Ik weet niet of hij ook vRRachtwagen kan zeggen...
Ik zal het morgen weten.
Enkele effectjes.
Nodig:
- tang
- 4 ringetjes bovenaan
- twee jeansbroekknopen
- touw
- sleutelhanger
Kijk nog eens goed naar dat zakje met de vRRachtwagen.
Ik maakte het uit een ... oude broek. Kijk maar.
Bovenaan zit een rekker, die ook al in de broek zat.
Nu vraag je je af: "Waarvan is die andere zak gemaakt?"
Wel, van de broekspijp. Ook daarin zat eer rekkertje. Leuk he!
Ik maakte in elk zakje een ovaal vast als bodem. Dit hoeft niet persé, maar het zakje wordt er wel wat groter door.
En de aandachtige lezer vraag zich nu af: "Waarom heb je geen tweede zakje van de andere broekspijp?"
Grmmmf, omdat ik die broek ooit te warm gestreken heb op die andere broekspijp en de stof daar gesmolten was...
In principe kan je van de achterkant van de broek ook een zakje maken, maar daarvan had ik al eens een zakje voor iemand anders gemaakt.
Ik besluit dus met een superkort naailesje: uit een broek kan je vier zakjes maken.
Van de poep een zakje, van de voorkant een tweede zakje, telkens met gratis extra zijzakken.
Van de linkerpijp een derde zakje en van de rechterpijp een vierde zakje.
De stof die je over hebt, gebruik je om een bodem in elke zak te maken. Een ovaal, (afgeronde) rechthoek of cirkel, alles kan.Dit hoeft ook niet, maar het maakt de zak toch ruimer.
Van de poep een zakje, van de voorkant een tweede zakje, telkens met gratis extra zijzakken.
Van de linkerpijp een derde zakje en van de rechterpijp een vierde zakje.
De stof die je over hebt, gebruik je om een bodem in elke zak te maken. Een ovaal, (afgeronde) rechthoek of cirkel, alles kan.Dit hoeft ook niet, maar het maakt de zak toch ruimer.
zaterdag 3 juli 2010
Het onvervangbare...
Anke is op vakantie vertrokken en nam uit de naaiclubbib* de kleermakersgids mee om op reis toch geen naaiachterstand op te lopen. Vlak voor ze vertrok maakte ze met haar nieuwe stikmachine tutdoekjes voor haar dochters.
* blogje rond naaiclubbib is in de maak...
Schoon hé! En ze bewijst hiermee dat ze intussen echt wel overweg kan met biais!
Ken je dit fenomeen? Man heeft lievelingsTshirt, draagt het bij momenten dag in dag uit, maar is bang dat het ooit verslijt. Hij denkt dat het op de plaats van afkomst (in dit geval in het verre thuisland) zeker nog te vinden is en schuimt dus -tevergeefs- alle marktjes af op zoek naar een vervanging van dat ene, handige, onvervangbare ding. Klinkt dit bekend in de oren?
Anke haar man heeft dus zo een T-shirt, met hele kleine mouwtjes, zodat de schouders niet verbranden, maar toch geen langere mouwen want dat is soms zo heet.
Nu Anke kan naaien, heeft ie er twee (en als hij wilt: drie, vier, vijf, ...). Hoezee!
Anke heeft zelf blijkbaar ook zo een onvervangbaar vestje. Ze wordt nu al droevig bij de gedachte dat het ooit zal verslijten (dat weerhoudt haar er gelukkig niet van om het te dragen). Deze week trok ze met buurvrouw An naar de plaatselijke Gentse naaiwinkeltjes en kwam terug met stofjes waarmee ze hét vestje kan namaken!
* blogje rond naaiclubbib is in de maak...
Schoon hé! En ze bewijst hiermee dat ze intussen echt wel overweg kan met biais!
Ken je dit fenomeen? Man heeft lievelingsTshirt, draagt het bij momenten dag in dag uit, maar is bang dat het ooit verslijt. Hij denkt dat het op de plaats van afkomst (in dit geval in het verre thuisland) zeker nog te vinden is en schuimt dus -tevergeefs- alle marktjes af op zoek naar een vervanging van dat ene, handige, onvervangbare ding. Klinkt dit bekend in de oren?
Anke haar man heeft dus zo een T-shirt, met hele kleine mouwtjes, zodat de schouders niet verbranden, maar toch geen langere mouwen want dat is soms zo heet.
Nu Anke kan naaien, heeft ie er twee (en als hij wilt: drie, vier, vijf, ...). Hoezee!
Anke heeft zelf blijkbaar ook zo een onvervangbaar vestje. Ze wordt nu al droevig bij de gedachte dat het ooit zal verslijten (dat weerhoudt haar er gelukkig niet van om het te dragen). Deze week trok ze met buurvrouw An naar de plaatselijke Gentse naaiwinkeltjes en kwam terug met stofjes waarmee ze hét vestje kan namaken!
De projectjes bij deze stofjes: vestjes voor Anke.
Om het onvervangbare te vervangen.
Projectje: kleedjes voor de dochters.
Ik ben vooral fan van dat groene stofje waar dochter haar voeten aan veegt!
(wie wil weten waar dit te vinden is, kan mailen)
En dan toon ik nog de buit van Lynn (links) en mij (rechts) van dinsdag.
donderdag 1 juli 2010
10 dagen naaien = een luierzakje!
Aan alle beginnende naaiers/naaisters in blogland:
Na tien dagen naaien ben ik er in geslaagd dit te creëren. Ik geef jullie één seconde de tijd om onder de indruk te zijn. Seconde twee kunnen we gebruiken om hiernaartoe te klikken en het besef komt algauw: éénieder is in staat dit te maken en er op diverse vlak een goed gevoel bij te hebben. Dit is mooi, nuttig en praktisch and what's more: klaar in een wip.
Wat is dit precies? Dit is het (ondertussen befaamde) luierzakje van Mme Zsazsa. Men stoppe erin: luiers, vochtige doekjes en eventueel een zalfje. Hop in de handtas, zonder het eeuwige gesleur (dat zou eigen zijn aan kinderen kopen en er vervolgens mee te willen rondlopen).
Ondergeschrevene moet bekennen dat er supervisie en hulp was van een ijverig wijf.
Alhier mijn bedenkingen/tips bij dit maaksel:
Hoe herken je de creaties van een onervaren juffertje?
1) Aan het onafgewerkte hoekje. Laat je biais altijd een halve centimeter langer dan de stof, zo kan je uiteindelijk het hoekje omplooien en mooi afwerken en hoef je geen kleine stukjes biais aan andere stukjes te proberen naaien om dit misbaksel te bekomen.
2) Het scheve patroon: ja, die bollen hadden mooi in het midden kunnen staan ... mochten we daaraan gedacht hebben, that is.
3) De velcro had ook helemaal recht aangebracht kunnen worden. Hier niet zozeer het geval.
4) De rest laat zich raden als het zakje in gebruik genomen wordt. Wie weet valt het na een week uit elkaar.
Waar zit de hand van het ijverig wijf?
1) naai eerst je velcro op je stof vooraleer je de twee lagen aan elkaar hangt. Zo heb je een onberispelijk resultaat, ook al zal er niet zo gauw iemand in het zakje piepen.
2) drie wel mooi afgewerkte hoekjes.
3) het feit dat dit uiteindelijk toch in elkaar geraakt is, want ..
... wat hebben we geleerd: na eindeloos gesukkel met 'den draad' blijkt het van groot belang te zijn dat deze van voor naar achter door de naald gehaald wordt. Indien niet: geen naald meer in draad, en dan verkrijg je een ijverig wijf dat al een zakje én een halve broek klaar heeft en een onervaren juffertje met losse lapjes stof.
p.s. Jawel, dit zakje moet asymmetrisch zijn, zo kan je het symmetrisch sluiten eens het gevuld is met spullen.
Na tien dagen naaien ben ik er in geslaagd dit te creëren. Ik geef jullie één seconde de tijd om onder de indruk te zijn. Seconde twee kunnen we gebruiken om hiernaartoe te klikken en het besef komt algauw: éénieder is in staat dit te maken en er op diverse vlak een goed gevoel bij te hebben. Dit is mooi, nuttig en praktisch and what's more: klaar in een wip.
Wat is dit precies? Dit is het (ondertussen befaamde) luierzakje van Mme Zsazsa. Men stoppe erin: luiers, vochtige doekjes en eventueel een zalfje. Hop in de handtas, zonder het eeuwige gesleur (dat zou eigen zijn aan kinderen kopen en er vervolgens mee te willen rondlopen).
Ondergeschrevene moet bekennen dat er supervisie en hulp was van een ijverig wijf.
Alhier mijn bedenkingen/tips bij dit maaksel:
Hoe herken je de creaties van een onervaren juffertje?
1) Aan het onafgewerkte hoekje. Laat je biais altijd een halve centimeter langer dan de stof, zo kan je uiteindelijk het hoekje omplooien en mooi afwerken en hoef je geen kleine stukjes biais aan andere stukjes te proberen naaien om dit misbaksel te bekomen.
2) Het scheve patroon: ja, die bollen hadden mooi in het midden kunnen staan ... mochten we daaraan gedacht hebben, that is.
3) De velcro had ook helemaal recht aangebracht kunnen worden. Hier niet zozeer het geval.
4) De rest laat zich raden als het zakje in gebruik genomen wordt. Wie weet valt het na een week uit elkaar.
Waar zit de hand van het ijverig wijf?
1) naai eerst je velcro op je stof vooraleer je de twee lagen aan elkaar hangt. Zo heb je een onberispelijk resultaat, ook al zal er niet zo gauw iemand in het zakje piepen.2) drie wel mooi afgewerkte hoekjes.
3) het feit dat dit uiteindelijk toch in elkaar geraakt is, want ..
... wat hebben we geleerd: na eindeloos gesukkel met 'den draad' blijkt het van groot belang te zijn dat deze van voor naar achter door de naald gehaald wordt. Indien niet: geen naald meer in draad, en dan verkrijg je een ijverig wijf dat al een zakje én een halve broek klaar heeft en een onervaren juffertje met losse lapjes stof.
p.s. Jawel, dit zakje moet asymmetrisch zijn, zo kan je het symmetrisch sluiten eens het gevuld is met spullen.
woensdag 30 juni 2010
Giftige schorpioen
Er was eens een klein ventje dat jarig was. Oma vroeg wat hij wou als cadeau. Een schorpioen. Maar niet zomaar een schorpioen, neen, het moest een giftige schorpioen zijn. En het ventje is al oud genoeg om zich niet te laten foppen: niet elke schorpioen is even giftig. Na heel wat zoek en ontwerpwerk was dé giftigste schorpioen gevonden. En dus moest oma hiermee aan de slag.
In de naaikamer verandert oma in de superappliceerster Magdalein. Als een professional ging ze aan de slag. We mochten haar wel helpen om de meest giftige kleuren uit te kiezen, maar voor de rest stonden we allemaal met open mond rond haar stikmachine. Of zoiets.
En ga jij nu maar zitten, want hier komt het resultaat!
En dan kreeg de broer nog een leeuw cadeau. Ik weet niet of hij expliciet een zeer gevaarlijke leeuw gevraagd heeft, maar het is alleszins een zeer gevaarlijke leeuw geworden.
En om het af te leren maakte ze nog een zeer stoere ridder, gewoon uit één stuk stof. goed gekozen, he!
Amai, ik ben onder de indruk!
In de naaikamer verandert oma in de superappliceerster Magdalein. Als een professional ging ze aan de slag. We mochten haar wel helpen om de meest giftige kleuren uit te kiezen, maar voor de rest stonden we allemaal met open mond rond haar stikmachine. Of zoiets.
En ga jij nu maar zitten, want hier komt het resultaat!
En dan kreeg de broer nog een leeuw cadeau. Ik weet niet of hij expliciet een zeer gevaarlijke leeuw gevraagd heeft, maar het is alleszins een zeer gevaarlijke leeuw geworden.
En om het af te leren maakte ze nog een zeer stoere ridder, gewoon uit één stuk stof. goed gekozen, he!
Amai, ik ben onder de indruk!
Klein berichtje over grote clubactiviteit
En gisteren was het dan zover. Van heinde en verre (Brugge was het record, dat is toch al verre, he) kwamen allerlei juffertjes naar mijn living, voor één keer omgetoverd in een echt stoffig winkeltje. Er werd gekeken, gevoeld, geroken en geproefd (niet altijd van de stofjes, maar ook van de heerlijke brownies van deze dame).Er werd ook getwijfeld en geraadpleegd. En natuurlijk uitgebreid kennisgemaakt. Het was zeer gezellig! Ik ben benieuwd wat iedereen met zijn buit(je) zal maken!
Wat mij betreft, voor herhaling vatbaar.
Er werden ook plannen gesmeed om Harelbeke nog eens onveilig te gaan maken. Wat zou daar te beleven zijn?!?
maandag 28 juni 2010
Geboortepakket - Lourdes - weven
Een aantal stoffige juffertjes waren actief de afgelopen maanden en hadden zo mooie resultaten ... maar ik kreeg geen foto's. Ja, ik weet het, ik moet maar niets laten vertrekken zonder een foto te trekken! Als het fototoestel op reis is of een beetje slaapt is dat echter onmogelijk. En als ik het vergeet natuurlijk ook. Maar een beetje stalken kan wonderen doen, jochei!
Deze foto's horen in de reeks 'de eerste keer' voor Miet. Twee maanden geleden verscheen dit berichtje. Het bewijs wordt hier geleverd: Miet kan dus echt gigantisch goed appliceren!
Het werd een dekentje (zoals dit), geïnspireerd op het geboortekaartje. Ja dat is een gigantisch goede truk: het imponeert telkens weer. Miet deed het dan meteen helemaal zoals het hoort: de kleuren en vormen zijn echt helemaal perfect! Ik denk dat Leon gigantisch goed slaapt onder dit mooie zomerdekentje!
Maar dat is nog niet alles, een truitje maakte het pakket compleet! En het kroontje op het truitje is ECHT de eerste keer van Miet.
Ok, dat was mijn eerste buit foto's!
En nu komt de tweede. Een tijdje geleden stond hier een stikmachine vrolijk te wezen, maar toen moest hij weer naar vrouwe mijn mama. En waarom? Wel, omdat er gigantisch veel vrolijke sjaaltjes van onder de machine moesten rollen. En dat deden die sjaaltjes. Ze hingen zelfs al gigantisch vrolijk rond de nek van een bende dames en heren in Lourdes. En ze liggen nu gezellig na te genieten in een schuif, op een kast, aan de muur van al die vrolijke dames en heren. De foto is het bewijs dat ze echt in Lourdes geweest zijn!
Alsof het dan gedaan zou zijn met foto's. Neen hoor. Mama Greet is een actieve (ik kijk vooral uit om haar versie van dit te zien). Ze vult haar TBS letterlijk in door zich ter beschikking te stellen voor de handwerklessen.
En herken je dit van vroeger? Ik alleszins wel (want ik zat ook op dat schooltje, natuurlijk).
Deze foto's horen in de reeks 'de eerste keer' voor Miet. Twee maanden geleden verscheen dit berichtje. Het bewijs wordt hier geleverd: Miet kan dus echt gigantisch goed appliceren!
Het werd een dekentje (zoals dit), geïnspireerd op het geboortekaartje. Ja dat is een gigantisch goede truk: het imponeert telkens weer. Miet deed het dan meteen helemaal zoals het hoort: de kleuren en vormen zijn echt helemaal perfect! Ik denk dat Leon gigantisch goed slaapt onder dit mooie zomerdekentje!
Ok, dat was mijn eerste buit foto's!
En nu komt de tweede. Een tijdje geleden stond hier een stikmachine vrolijk te wezen, maar toen moest hij weer naar vrouwe mijn mama. En waarom? Wel, omdat er gigantisch veel vrolijke sjaaltjes van onder de machine moesten rollen. En dat deden die sjaaltjes. Ze hingen zelfs al gigantisch vrolijk rond de nek van een bende dames en heren in Lourdes. En ze liggen nu gezellig na te genieten in een schuif, op een kast, aan de muur van al die vrolijke dames en heren. De foto is het bewijs dat ze echt in Lourdes geweest zijn!
Alsof het dan gedaan zou zijn met foto's. Neen hoor. Mama Greet is een actieve (ik kijk vooral uit om haar versie van dit te zien). Ze vult haar TBS letterlijk in door zich ter beschikking te stellen voor de handwerklessen.
En herken je dit van vroeger? Ik alleszins wel (want ik zat ook op dat schooltje, natuurlijk).
woensdag 23 juni 2010
Nog één weekje ... (stoffenverkoop Gent)
Stel dus maar al je verlanglijstje op en tel je centjes!
Nog enkele tips? Hier en hier! (Er is een bankautomaat over de deur.)
Gisteren naaiavond met opnieuw een nieuw juffertje. Anke bracht buurvrouw An mee, ze bleek al even enthousiast en supertrots op het eerste stikwerk (het omzomen van een leuk tafelkleedje) als Anke en Lynn. Trouwens, die twee zijn niet te stuiten, ze tellen zelfs het aantal dagen dat ze stikken, dat lijkt echt op een kalverliefde! En dat maakt me blij, hoor, ik krijg ook weer goesting om er zelf in te vliegen ... de naaiclub werkt ook voor mij (hihi) ... hoezee!
En nu we het over kalverliefde hebben... ik denk dat Anke wat jaloers was op het slabje van Lynn. Ze maakte meteen een slab met mouwen. En het is bruikbaar: zie maar hoe mooi!
Lynn is ook enorm actief. Een avondje gezellig verbroederen met een ijverig wijf leverde haar een zeer mooi pampertasje op (waarvan ik jammer genoeg nog geen foto heb). En thuis werkte ze aan een tweede slabje (bijna af - zie foto). Ik ben benieuwd wat ze de komende weken nog allemaal zal maken, maar het zou wel eens hieruit kunnen komen...
Op de foto rechts zie je haar buit van zondag. Blijkbaar was het voor haar autodag. Zou dat ventje in haar buik daar voor iets tussen zitten?
dinsdag 22 juni 2010
De speurtocht naar het labeltje gaat door...
In mijn zoektocht naar labeltjes, zag ik dat vele anderen (Dutch Apple, Janina, Juffrouw Wallie, Liezelmoedertje, Lora, Mme Zsa Zsa, Oontje, Polkadotjes, ...) ook deze speurtocht al eerder aanvatten. Ik zet het resultaat van hun queeste hier samen, zo hebben we dus een samengesteld naaislesje.
Naailesje: een labeltje
Optie één: laten maken.
Stempelen is ook een mogelijkheid, dan kan ik de datum erbij stempelen als het klaar is.
Printen is een derde idee.
Ik veronderstel dat elk van die labeltjes uit ideale stof gemaakt is om op te schrijven... of zal dan net een kakofonie worden? Ik voel er intussen ook iets voor om te gaan stempelen, want dan kies ik gewoon mijn eigen stof en kleur! Wordt vervolgt...
Naailesje: een labeltje
- Bij de Veritas (niet echt goedkoop blijkbaar).
- Deze is zeer populair.
.tonBouton. liet ze hier maken (strijklabel), maar maakte intussen ook gebruik van de volgende tip. - Tip: strijklabeltjes in Gent. Tot 10 juli krijg je 15% korting met codewoord 'zomer10'. Doen!
- Massaproductie en dus goedkoop: voorbeeldjes en bestellen.
- Nog een variant: de sticker
Stempelen is ook een mogelijkheid, dan kan ik de datum erbij stempelen als het klaar is.
- Zoals bij Dutch Apple.
- In 't Engels doen ze het ook.
- Of een persoonlijke stempel laten maken door Very Vixi? Of door MUS? Of via stamps.antwerpen@telenet.be?
Printen is een derde idee.
- Zoals Mme Zsazsa (zo wordt het een label).
- In 't Engels: zo of zo.
Ik veronderstel dat elk van die labeltjes uit ideale stof gemaakt is om op te schrijven... of zal dan net een kakofonie worden? Ik voel er intussen ook iets voor om te gaan stempelen, want dan kies ik gewoon mijn eigen stof en kleur! Wordt vervolgt...
Bazaar en ruilen
We gingen hierheen, het bleek blikkendozendag te zijn. Ziehier de buit van twee juffertjes:
Daarna kwamen er tien dames en wat vrolijke kinderkens naar de ruilkamer.
Passen, kijken, combineren, Trinny en Suzannah: 'ooooh' of 'no' ... Als we er genoeg van hadden, koos iedereen zijn favoriete stuks uit, werd geboden op de topstukken en nam iedereen -tevree- zijn buit mee.
Resultaat: een zestigtal stuks wisselden van eigenaar, een gigantische zak kleren staat klaar voor Welzijnsschakels, twee kleinere zakken en een doos kleren staan klaar voor een rommelmarkt (in de hoop de opbrengst te verdubbelen. I'm dreaming of a second stikmachine...)
Daarna kwamen er tien dames en wat vrolijke kinderkens naar de ruilkamer.
Resultaat: een zestigtal stuks wisselden van eigenaar, een gigantische zak kleren staat klaar voor Welzijnsschakels, twee kleinere zakken en een doos kleren staan klaar voor een rommelmarkt (in de hoop de opbrengst te verdubbelen. I'm dreaming of a second stikmachine...)
zaterdag 19 juni 2010
Naaikamer wordt ruilkamer!
De ideale stikmachine?
Jawadde, dadde. Er zweven hier veel plannen rond om een stikmachine te kopen! En die plannen werden donderdag weer wat concreter.
We waren nog nooit met zoveel in de naaikamer: zes stoffige juffertjes, waaronder één kersvers maar zeker geen onervaren stikstertje. Ze maakte kennis met ons en had een lief cadeautje mee (dank je wel)! We snuisterden in elkaar boekjes en wisselde ideetjes uit! Leuk, zo verse ervaring in de club!
We hadden het zo druk met kennismaken, elkander helpen, ... dat we misschien niet allemaal even productief waren (waar hebben we dat nog gelezen). Maar de gezamenlijke productiviteit was zeker in orde: Lynn maakte haar eerste applicatie (steekbreedte was niet in te stellen met haar machine, daarover verder meer) en Anke legde haar eerste broek in! Magdalein had een deadline: kleinzoon wou voor zijn verjaardag een T-shirt met een schorpioen op. Niet zomaar een schorpioen, maar een giftige schorpioen. En die zijn nu toch wel meer werk om te appliceren dan niet giftige schorpioenen, natuurlijk. Ze vloog erin, maar zal toch thuis nog wat moeten verder werken... Wij willen foto's!
Miet kwam overleggen met Anke over de stikmachine. De vraag waarover we ons bogen: wat heeft een stikmachine zeker nodig, wat zijn luxe-snufjes?
Nu hebben we intussen wat ervaring met oude, nieuwe, eenvoudige én supersonische stikmachines, durven we intussen enkele lijstjes op te stellen. Aarzel niet om uw commentaar te posten met aanvullingen en persoonlijke ervaringen!
Die ziet er mij zeer professioneel uit, kan meer dan mijn broertje. Heeft iemand hier ervaring mee? Heeft hij kuren of luistert hij goed naar moeder de vrouw?
Mijn tips bij deze stoere kerel: koop er meteen een hoop spoeltjes bij. Dit voetje (over voetjes lees je later meer) maakt het zoveel gemakkelijker om mooi perfect rechtdoor te stikken. Een variant is dit voetje, maar je kunt de naald niet verplaatsen. Je kunt overwegen om ook dit voetje erbij te kopen om een rolzoom te maken. En waarschijnlijk zit je ook te watertanden als je dit ziet :o)
En dan een oproep: een stikmachine moet blijkbaar een naam hebben, volgens deze madam. En gelijk heeft ze! Zoeken we allemaal een naam voor onze grote vriend? Ik begin alvast te broeden!
En verder bloggend zie ik dat deze broer populair is.
We waren nog nooit met zoveel in de naaikamer: zes stoffige juffertjes, waaronder één kersvers maar zeker geen onervaren stikstertje. Ze maakte kennis met ons en had een lief cadeautje mee (dank je wel)! We snuisterden in elkaar boekjes en wisselde ideetjes uit! Leuk, zo verse ervaring in de club!
We hadden het zo druk met kennismaken, elkander helpen, ... dat we misschien niet allemaal even productief waren (waar hebben we dat nog gelezen). Maar de gezamenlijke productiviteit was zeker in orde: Lynn maakte haar eerste applicatie (steekbreedte was niet in te stellen met haar machine, daarover verder meer) en Anke legde haar eerste broek in! Magdalein had een deadline: kleinzoon wou voor zijn verjaardag een T-shirt met een schorpioen op. Niet zomaar een schorpioen, maar een giftige schorpioen. En die zijn nu toch wel meer werk om te appliceren dan niet giftige schorpioenen, natuurlijk. Ze vloog erin, maar zal toch thuis nog wat moeten verder werken... Wij willen foto's!
Miet kwam overleggen met Anke over de stikmachine. De vraag waarover we ons bogen: wat heeft een stikmachine zeker nodig, wat zijn luxe-snufjes?
Nu hebben we intussen wat ervaring met oude, nieuwe, eenvoudige én supersonische stikmachines, durven we intussen enkele lijstjes op te stellen. Aarzel niet om uw commentaar te posten met aanvullingen en persoonlijke ervaringen!
Wat willen we zeker? De volgende snufjes moeten regelbaar zijn om verzorgde werkje te kunnen afleveren.
- Steeklengte
- Steekbreedte / verplaatsbare naald (niet levensnoodzakelijk als je verschillende zigzagbreedtes hebt)
- Draadspanning
- Druk van de persvoet
We zijn dus eigenlijk niet zo content van een basismachine waar je kunt kiezen uit 5 à 10 steken, zonder dat je ze kunt bijregelen. We merken dat je hiermee toch strop komt te zitten als je bepaalde plannen hebt.
Opties die handig zijn:
- Knoopsgaten
- Tweelingnaald
Meer opties zijn natuurlijk zeer leuk en handig, maar lijken ons niet levensnoodzakelijk. De stiksnobs onder ons (me included) vallen echter wel eens als een blok voor een meneer met al die snufjes... Zoals daar zijn:
- Naald stopt altijd in of altijd uit de stof (bij mij staat dit altijd op 'in').
- Automatisch inrijgen van de draad (dit deed mij zwichten voor mijn Brother).
- Aan begin en einde worden automatisch drie steken teruggestikt om de draad vast te zetten (dit gebruik ik niet veel).
- Stikmachine begint te piepen en wil niet verder werken als je iets verkeerd doet (soms irritant maar wel handig, zeker als er verschillende juffertjes op je machine werken).
- ...
En dan de laatste dilemma's(voor alles is telkens wel iets te zeggen).
- Nieuwe machine (= supersonische snufjes)
of klassiek model (= krachtige motor, stevige behuizing)? - In Gent kopen (= dienst na verkoop)
of via het wereldwijdeweb (= veel goedkoper)?
Die ziet er mij zeer professioneel uit, kan meer dan mijn broertje. Heeft iemand hier ervaring mee? Heeft hij kuren of luistert hij goed naar moeder de vrouw?
Mijn tips bij deze stoere kerel: koop er meteen een hoop spoeltjes bij. Dit voetje (over voetjes lees je later meer) maakt het zoveel gemakkelijker om mooi perfect rechtdoor te stikken. Een variant is dit voetje, maar je kunt de naald niet verplaatsen. Je kunt overwegen om ook dit voetje erbij te kopen om een rolzoom te maken. En waarschijnlijk zit je ook te watertanden als je dit ziet :o)
En dan een oproep: een stikmachine moet blijkbaar een naam hebben, volgens deze madam. En gelijk heeft ze! Zoeken we allemaal een naam voor onze grote vriend? Ik begin alvast te broeden!
En verder bloggend zie ik dat deze broer populair is.
donderdag 17 juni 2010
HELP! Ik wil ook een labeltje!
Is dit 'territoriumdrang' zoals de katten of is dit 'profileringsdrang' zoals de haantjes?
Ik zou het niet weten, ik wil gewoon een labeltje!
Maar wat zet je op een labeltje? Zoals alle goede kaas en wijn moet dat rijpen. Deze twee hielden lang stand:
.
Annabel
(naar mijn alter ego toen ik speelse cursussen gaf)
Yvonne & Rosalie
(naar mijn brei-oma en haak-meme, beiden zaliger)
De ideeën haalden het dan toch niet omdat ik eigenlijk iets met mijn eigen naam wil. Als ik naai of als ik niet naai, ik blijf toch gewoon Nele?
Als het enigszins kan wil ik iets in het Frans. Omdat ik .tonBouton. wel zeer geslaagd vind én omdat ik wel iets heb met de Walen.
En toen kwam Het Idee. Opeens. Vanuit mijn ervaringen met de Walen...
Wat het is verklap ik nog niet aan het wereldwijdeweb... Maar ik ben wel op zoek naar een manier om labeltjes te laten maken. Mijn keuze viel op een neutrale achtergrond, een eenvoudig lettertype en donkergrijze letters. Ok, dat is toch niet moeilijk, hoor ik je denken, dat vind je meteen. Maar mijn speciale vereiste is dat ik erop wil schrijven. Ik wil er namelijk een datum kunnen opzetten. Ik zoek dus nog even verder...
P.S. je kunt me helpen door met met een stofstift eens op jouw labeltje te schrijven en me beschrijven hoe dat eruit ziet, de combinatie met het labeltje enzo.
Abonneren op:
Posts (Atom)