Biais en drumstokjes

Gisteren bracht Miet een zeer leuk jurkje mee naar de naaiavond. Ze had het gekregen van een collega die het ergens op de kop getikt had, maar thuis er net niet in kon en dacht: dit is iets voor Miet. En gelijk had ze.

Maar de onderrand was niet afgewerkt. Na even brainstormen kiezen we voor biais, geheel toevallig (?) heb ik enkele kleurvarianten tussen oranje, rood en bruin in huis. We zoeken naar de perfecte kleur. "Te braaf", "te saai", "echt mooi", "die is eigenlijk ook goed". Mijn liefje wordt erbij gehaald, want hij heeft een perfect oog om net díe biais eruit te halen die er echt om sméékt om bij dat kleedje te mogen horen. Zijn conclusie: die ene blendt toch wel beter, hoor. Miet kiest uiteindelijk de andere ... en ja, onze conclusie is unaniem: die is toch net iets pittiger - past beter bij Miet (volledigheidshalve vertel ik erbij dat ik zijn advies meestal toch beter opvolg, maar advies en smaak zijn intussen misschien al beter op elkaar afgestemd).

Aan de slag: Miet strijkt en stikt haar eerste biais. Het restultaat: bijna perfect uitgevoerd, ideale kleurcombinatie.

 Nu ben je natuurlijk benieuwd naar dat hele kleedje? Wel, het is niet zelf gemaakt, maar we maakten er toch foto's van. Het doet ons wat denken aan die mooie majoretten, vandaar het drumstokje, de pose en de achtergrond.

En ik? Ik kletste wat, zocht mee naar de perfecte combinatie, keek op Miet haar rug toen ze streek (haar lievelingsactiviteit), en ruimde (alweer) mijn naaikamer op. Het was zelfs zo gezellig dat mijn liefje -na het geven van zijn kleuradvies- niet weg te slaan was uit de naaikamer, straks wil hij ook meedoen?